شنوندهء آن همه وى است و بس ؛ همچنان‌كه نمايندهء آن روى و بيننده وى است و بس . « جنيد » كه لسانى است از السنهء حقّ « گفت : " سى سال است با حقّ سخن مىگويم و خلق پندارند كه با ايشان مىگويم " . » يعنى جنيد در مجالى خلق ، حقّ را مىديد و سخن با وى مىگفت و شنونده ، وى را مىدانست و محجوبان پنداشتند كه با خلق مىگويد و شنونده ، ايشانند ، بلكه جنيد نيز در ميان نبود ؛ حقّ مىگفت و محجوبان مىپنداشتند كه جنيد مىگويد ؛ « به سمع موسى عليه السّلام هم او شنيد كه به زبان شجره گفت » إِنِّي أَنَا اللَّهُ رَبُّ الْعالَمِينَ ؛ « 1 » « بيت : خود مىگويند و باز خود مىشنوند « 2 » * و ز ما و شما بهانه بر ساخته‌اند »

--> ( 1 ) . قصص ( 28 ) آيهء 30 . ( 2 ) . در بعضى از نسخ آمده است : « خود مىگويند راز و خود مىشنوند » .