دست نزد ، ضمن آن شيفتهء حقايق عرفانى آن گشته و با آوردن اقوالى از ابن عربى و صدر الدّين قونوى و حضرت على عليه السّلام و عرفاى ديگر به شرح آن پرداخته است . وى براى اين كار ، شروح قبلى را نيز مطالعه كرده و از همه بيشتر از ضوء اللمعات خواجه صائن الدّين على بن محمّد تركه اصفهانى تأثير پذيرفته است ؛ امّا كار او مستقلّ است و هرجا كه لازم ديده از هنر شاعرى خود بهره گرفته و اشعار عربى را هم به فارسى برگردانده « 1 » و چاشنى شرح خود نموده و زيبايى شگرفى را به نمايش گذاشته است . اشعّة اللّمعات را حضرت استاد سيّد جلال الدين آشتيانى در سال 1370 شمسى بيان مىفرمودند كه اين جانب توفيق حضور در حلقهء درس حضرت ايشان را پيدا كردم . از طرفى چون شرحى را كه انتشارات گنجينه منتشر كرده است ، خالى از غلط نبوده ، همچنين شرح و متن در آن مشخص نبود و خوانندگان دچار مشكل مىشدند و استفاده از آن را به حدّ اقلّ مىرساند ، تصميم گرفتم علاوه بر تصحيح و نقطه‌گذارى ، شرح و متن را از يكديگر متمايز سازم و برخى از غوامض آن را كه در متن و شرح جامى وجود داشت ، شرح دهم و توضيحاتى را در ذيل آن بياورم تا فايده آن تمام باشد . هرچند شرح جامى بسيار روان و شيوا نگارش يافته است ، درعين‌حال بعضى اصطلاحات و مسائل آن را كه نياز به شرح داشت ، به اندازه وسع ، اين مهم را به انجام رساندم تا مبتديان را فايده‌اى تامّ باشد . اگر نقصى را صاحبان انديشه و ذوق مشاهده كردند به چشم اغماض بنگرند و بر اين حقير ببخشند . مشهد مقدس : هادى رستگار مقدّم گوهرى

--> ( 1 ) . محتشم ، نسرين : مجموعه آثار عراقى ، انتشارات زوّار ، 1372 ، ص 67 .