هستيم ؛ خدا لعنت كند كسى را كه پدر و مادرش را بيازارد » ( جامع الحكمتين ، ص 209 ) . او سپس در تأويل حديث مىگويد همچنان كه جسم انسان پدر و مادرى دارد و مادر غذايى را كه پدر مىآورد ، خورده تبديل به غذاى مناسب كودك يعنى « شير » مىكند و با آن وى را مىپروراند ، نفس ما نيز پدر و مادرى دارد . پدر نفسانى ما پيامبر است كه غذاى روح ما يعنى قرآن را از جانب خدا آورده است ، امّا ما به سبب ضعف خود نمىتوانيم حقايق آن را دريابيم . لذا مادر نفسانى كه وصىّ پيامبر است ، به كمك تأويل مثل‌ها و رمزهاى قرآن را جدا مىكند و با عبارتهاى لطيف چنان باز مىگويد كه نفس ضعيف ما آن را در مىيابد ( همان منبع ، همان‌جا ؛ نيز بنگريد به : وجه دين ، ص 283 ) .