صائن الدين على بن تركه

255

شرح نظم الدر ( شرح قصيده تائيه ابن فارض ) ( فارسى )

[ 569 ] مدارس تنزيل محارس غبطة * مغارس تأويل فوارس منعة [ 570 ] و موقعها « 1 » في عالم الجبروت من * مشارق فتح للبصائر مبهت [ 571 ] أرائك توحيد مدارك زلفة * مسالك تمجيد « 2 » ملائك نصرة [ 568 - 569 ] و امّا محلّ ظهور اين اسماء و موضع بروز ايشان به صور شواكل در عالم « ملكوت » - كه برزخ است ميانهء غيب و شهادت و ليكن از روى ظهور شواكل خيالى و صور مثالى به عالم شهادت اقرب باشد همچنان‌كه جبروت به غيب - آنچه من بدان مخصوص گشته‌ام از ميامن مدارج سلاليم أَسْرى بِعَبْدِهِ لَيْلًا ، و از ميان رفقاى طريق استكمال ، بدان متفرّد گشته ، از روى « كلام » ، مدارس ورود تنزيل و مجالس ظهور تفصيل است ؛ و از جهت « بصر » ، چون اين موطن ، ميدان تسابق تعيّنات است ، هرآينه منشأ ثوران مادّهء غبطت و غيرت باشد ؛ و چون « سمع » ، محلّ تشعيب « 3 » افنان شجرهء كلام است از طرف بطون و منافذ رويانيدن « 4 » بيخهاى او ، بالضّروره مغارس اصول تأويل باشد ؛ و چون شهسوار معنى در اين ميدان ، بر اسپ صورت سوار شدن بنياد نهاد ، هرآينه از روى « قوّت » ، فوارس منعت و جيوش عزّت باشند . [ 570 - 571 ] و امّا موقع اين اسماء در عالم « جبروت » و منزل استقرار ايشان در اين مرتبه - كه مشرق صبح انارت آيات معنى است و مطلع فجر فتح رايات قدم و وجوب است كه بصاير عقول در اشراق اطلاق اضاءت او مبهوت مىماند « 5 » - از روى « كلام » ، كراسى و تختهاى عرايس توحيدند در مجالى ظهور ؛ و از روى « بصر » ، مدارك قربت و زلفت است و مجالس اتّحاد و الفت كه لا تُدْرِكُهُ الْأَبْصارُ وَ هُوَ يُدْرِكُ الْأَبْصارَ ؛ و از روى « سمع » و باطن تنزّه آثار او ، مسالك تمجيد و مناهج عزّت و تقديس است ؛ و از روى « قوّت و قدرت » ، ملايك نصرت شعار و كرّوبيان اعانت آثار است . « 6 » فكلّي إذا ما غبت عنّي مغارب * و كلّي لشمس الحسن منك مشارق * * *

--> ( 1 ) . نا : موقفها . ( 2 ) . فر : تمحيد . ( 3 ) . فر : تشعّب . ( 4 ) . مب در حاشيه و ال : قواى اندرون . ( 5 ) . ال : مىنمايد . ( 6 ) . تب : + شعر .