طلب آن آمال و امانى در قلق و اضطراب افتاد ، آن در دربست و بنياد تدنّق و بخيلى نهاد . « 1 » اوّل وفا نمودى چندان كه دل ربودى * چون مهر سخت كردى سست آمدى ز « 2 » يارى « 3 » * عوّدوني الوصال ثمّ جفوني * يا لقومي قطع العوائد صعب * * * [ 337 ] و فيها تلافي الجسم بالسّقم ، صحّة * له ، و تلاف النّفس نفس الفتوّة [ 338 ] و موتي بها و جدا ، حيوة هنيّة « 4 » * و إن لم أمت في الحبّ عشت بغصّة و حال آنكه در اين حضرت ، تدارك حجب جسمانى و تلافى غواشى هيولانى به قواطع اسقام و صوارم آلام ، عين صحّت و محض سلامت است جسم را ؛ و تلف نفس و بذل آن ، نفس فتوّت و محض سخاوت . فنافس ببذل النّفس فيها أخا الهوى * فإن قبلتها منك يا حبّذا البذل فمن لم يجد في حبّ نعم بنفسه * و إن جاد بالدّنيا إليه انتهى البخل [ 338 ] و مردن در آن حضرت از روى ذوق و وجد ، حياتى خوشگوار و عيشى پايدار است ؛ و اگر از غايت سخت جانى و سست پيمانى ، جان را تسليم طلايع عشق او نكنم و در حبّ نميرم ، در حجاب حرمان و خذلان ، زندگانى به غصّه و كربت هجران ، نصيب من باشد . « 5 » خلعت عشقت ز خون بايستى اندر گردنم * تا ميان عاشقانت خودنمايى كردمى * * * [ 339 ] فيا مهجتي ذوبي جوى و صبابة * و يا لوعتي كوني ، كذاك ، مذيبتي [ 340 ] و يا نار أحشائي أقيمي من الجوى * حنايا ضلوعي ، فهي غير قويمة « 6 » [ 341 ] و يا حسن صبري في رضا من أحبّها * تجمّل « 7 » ، و كن للدّهر بي غير مشمت

--> ( 1 ) . تب : + بيت . ( 2 ) . تب : به . ( 3 ) . فر : به بازى ؛ تب : + بيت . ( 4 ) . ال : هنيئة . ( 5 ) . تب : + بيت . ( 6 ) . ال نا : قويمتي . ( 7 ) . نا مل : تحمّل .