عرضه داشت خود همين بيش نيست و ليكن يك حديث و آيتى از قرآن مجيد به خاطر عاطر مىآورد كه دأب اين فقير چنين است كه به هركس كه رسيد معنى حديثى و آيتى به خاطر او آورد : تا به افسوس به پايان نرود عمر عزيز * در سخن‌هاى الهى نگهى بايد كرد اولا حديث اين است كه در صحيح آمده كه حضرت رسالت فرموده كه : « كل الناس يغدو فبايع نفسه فمعتقها او موبقها . » يعنى هركس كه بامداد ، كرد ، كارى پيش نهاد خود كرد و نفس خود را ملك آن كار گردانيد ، پس آن كار اثرهاى نيك داد و او آن كار را به اتمام رسانيد نفس خود را آزاد كرد از آتش دوزخ و سعادت يافت و اگر اثر بد داد و او دانست و بازگشت از آن كار ، هم از اهل سعادت است و اگر اثر بد را كه ديد بازنگشت از آن و هم در آن كار ماند ، او هلاك‌كنندهء نفس خود است و اهل شقاوت . اينست مؤداى حديث . و پوشيده نماند كه در اين مدت كه تشويش دانايان و رهروان راه صدق و صفا پيش نهاد ساخته‌اند از هر گوشه چه صدا آمدى . هزار قصه ز هر سويت آگهى دادند * ولى تو بر سر مضمون نمىشوى چكنم و اما آيت اين است كه مىفرمايد : « وَ لَنُذِيقَنَّهُمْ مِنَ الْعَذابِ الْأَدْنى دُونَ الْعَذابِ الْأَكْبَرِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ » . يعنى البته غافلان را بچشانيم از عذاب اندك نه عذاب بزرگ باشد كه بازگردند . بيش از اين دراز نفسى كردن ادب نمىداند . اسباب مراقى جاه و كشورگشايى منتظم باد . نوغنچه‌هاى گلستان دولت و دادگسترى - خلد اللّه فى ظلال جلال الوالد ايامهم - را به دعوات اخلاص آيات مخصوص گردانيده به همگى صحت متوجه است . ممتع باد . بمحمد و آله - صلوات اللّه و سلامه عليه و عليهم اجمعين - كمترين فقرا صاين تركه .