صائن الدين على بن تركه

242

چهارده رساله فارسى ( فارسى )

و محل ظهور آن ، مرتبهء كلام مرسل است كه از آنجا ظاهر گشته بيان ساعت و ساير مقامات « 1 » و مواطن آن و احكام آن « 2 » . چه هر سعادتمندى كه توفيق آن يافته باشد كه از كلام آسمانى كه تحفهء انبيا و رسل است كه حكيم « 3 » عليم - جلت قدرته - به سوى بندگان خود فرستاده بهره‌ور گردد ، ساير احوال قيامت و مواطن « 4 » آن چنانچه در بيان عقيده بدان اشارتى شده او را روشن گردد ، بىارتكاب تأويل و التزام تعسفات آن . و چون در اين رساله جاى بيان آن نيست ، بيش از اين گنجايى نداشت . در غير « 5 » اين مجال آنچه بدان موفق باشد روشن گرداند « وفقنا اللّه و اياكم لفهم المراد من الكلام بمحمد و آله - عليه الصلاة و السلام - » و شك نيست كه « 6 » هرچه متفرع بر مرتبهء اجسام شود و از او هويدا گردد آن « 7 » آخر مراتب ظهور باشد بالضرورة . و ازاين‌رو اين صورت بازپسين معبر به يوم « 8 » آخر شده . و چون اين مرتبه صورت « 9 » ساير مراتب آمده و همهء جزئيات و كليات را با جميع « 10 » احكام و احوال نموده ، صورت وحدت مطلقه همين باشد . و هرآينه نسبت و اضافت را مجال گنجايى نماند اينجا مانند ديگر مراتب ، ازاين‌رو طى ضمير كرد « 11 » . روى صحرا چو همه پرتو خورشيد گرفت * كى تواند نفسى سايه بدان صحرا شد مرتبهء ششم ، كه صورت تمامى مراتب ايمان خواهد بود كه عبارت از علم كامل است ، آن است كه ايمان به قدر به يارى - چه در مرتبهء پنجم تنزلات وجودى و تنوعات ظهورى مبدئى تمام انجام شده ، چنانچه بر واقفان « دايرهء طهويه « 12 » » بيان آن روشن گشته . و در اين مرتبه فتح ابواب مراقى علمى و معارج

--> ( 1 ) - ب : مقدمات . ( 2 ) - ب : آن جوهر چه . ( 3 ) - ب : و عليم . ( 4 ) - ب : و موطن . ( 5 ) - دم : در غير مجال . ( 6 ) - ب : كه متفرع . ( 7 ) - ب : اين . ( 8 ) - ب : سيوم . ( 9 ) - ب : بر ساير . ( 10 ) - م 2 : و احكام . ( 11 ) - ب : گردد ، فرد . ( 12 ) - ب : ظهوريت .