هيچ يك داراى اين حواشى نيست . فقط در هامش چهار صفحهء نخستين نسخهء چاپى H ، حواشى و توضيحاتى هست ، نيز بىنام‌ونشان . در كتاب‌شناسيها و فهارس نامى از چنين حاشيه‌يى بر قدسيه يافت نشد . جز آنكه هرمان اته نوشته است كه : جامى خلاصه‌اى از رسالهء قدسيه را در كتابى بنام « سخنان خواجهء پارسا » يا « الحاشية القدسية » آورده است « 1 » ولى « سخنان خواجهء پارسا » غير از حاشيهء قدسيه است ، و آن همان رساله‌يى است كه شرح آن را در ضمن آثار پارسا ( به شمارهء 18 با عنوان كلمات خواجهء پارسا ) نوشتيم . ظاهرا نويسندهء حواشى مكتوب در هامش نسخهء P ، عبد الرحمن جامى است و رمز « ج » اشاره به دو است . متأسفانه ازين حواشى ، نسخه‌يى ديگر يافت نشد . و حواشى نسخهء P هم خالى از عيب و نقص نيست . پاره‌اى صفحات در صحافى از ميان رفته است ، و پاره‌اى در عكس محو و لايقرأ شده است . و همين منقصتها مرا از چاپ حواشى باز مىداشت . ولى سرانجام بر آن شدم اين حواشى را - و لو ناقص - بدنبال متن قدسيه بچاپ رسانم . يكى بدان سبب كه شامل دقايق و نكاتى عرفانى است ، كه ممكن است در توضيح مطالب قدسيه مفيد افتد ؛ و ديگر اينكه احياء اثرى است از تراث تصوف اسلامى ؛ خاصه كه از رشحات قلم جامى است . حواشى قدسيه در صفحات 71 تا 88 كتاب حاضر چاپ شده است . در تصحيح اين حواشى بجاى عبارات يا كلماتى كه محو و ناخوانا بود يا در صحافى از ميان رفته بود ، چند نقطه ( . . . ) نهادم . و كلماتى را كه از خود در افزوده‌ام ، در ميانهء قلاب [ ] نهادم . و آنچه را بحدس خوانده‌ام و تصحيح قياسى كرده‌ام ، در متن قرار دادم ، و نوشتهء اصل را ( با رمز « ص » ) در حاشيه نوشتم . چند حاشيه‌يى را هم كه در چهار صفحهء نسخهء H بود ، بدان حواشى در آميختم و براى تفكيك ، حواشى نسخهء چاپى را با نشانهء « چ » مشخص كردم .

--> ( 1 ) - 5581 . oN . eciffO aidnI . taC