خواجه محمد پارساى بخارائى ( پارسا )

33

قدسيه ( كلمات بهاء الدين نقشبند )

وانكه در خلوت نظر بر دوختست * آخر آن را هم ز يار آموختست خلوت از اغيار بايد نى ز يار * پوستين بهر دى آمد نى بهار يار آيينه است جان را در حزن * در رخ آيينه اى جان دم مزن تا نپوشد روى خود را از دمت * دم فرو خوردن ببايد هر دمت در كلام مجيد فرموده است : اتَّقُوا اللَّهَ وَ كُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ « * » . ( بيت ) گر نتوانى ز خود بريدن * در پهلوى پهلوان ما باش و هم درين معنى گفته‌اند : در پهلوى راستى نشين تا به دل رسى ، در پهلوى چپش نيايى از هر كه بررسى . و چون سعادت صحبت او دريافت ، تصرف خود در باقى كند . و در باطن او هيچ تصرفى نبود ، كار خود جمله به او گذارد . و بداند كه منفعت او در خطاى مقتدا بيش از آن است كه در صواب او ، اگر چه وجه آن نداند . حضرت خواجهء ما - قدس اللّه سره - مىفرمودند كه يكى از فوائد مشورت با اهل دل و مردم عزيز آن است كه اگر در آخر امر وجه صواب در آن كار ظاهر شود وجود تو در ميان نيست ، و اگر خلاف صواب ظاهر شود هم وجود تو در ميان نيست . و مشايخ طريقت - قدس اللّه ارواحهم - از جملهء اذكار ذكر « لا إله

--> ( * ) سورة التوبة ( 9 ) / 120 .