مىگويد « صورت واقعه هائله وفات مولانا بر اين منوال بوده است كه چون ميرزا ابو بكر ولد ميرزا ميران شاه بن امير تيمور گوركان از سپاه قرايوسف منهزم گشت تبريز را گذاشته به قلعه سلطانيه گريخت و سپاه قرايوسف براى انتقام به تبريز آمد و تصميم داشت تبريزيان كه متهم به همكارى قرايوسف‌اند قتل عام كند مردم تبريز ازين واقعه هراسيدند ، به خدمت مولانا شتافتند و به اطلاعش رساندند ، مرض طاعون در تبريز بود . . . پس از مراقبه فرمودند به درگاه الهى بار يافته صورت حال معروض شد قربانى طلب داشتند تا اين بلا دفع گردد ما خود را قربان ساختيم فردا ما از اين دار فنا رحلت مىكنيم نعش ما را به سرخاب مىبرند و در حظيره بابا مزيد مدفون مىسازيد چون از آنجا بازمىگرديد لشكر ميرزا ابو بكر منهزم گشته به صد هزار پريشانى منهزم مىشود . صورت اين واقعه در سنه تسع و ثمان ماء ( 809 ) بوده است 1 * جامى در نفحات الانس وفات مغربى را در سن 60 سالگى به سال 809 ذكر كرده است 2 * در مجله ارمغان سال 17 شماره 2 به نقل از سفينه كهنسالى كه درباره تاريخ رحلت شعراى بزرگ است چنين آورده است وفات مولانا محمد شيرين مشهور به مغربى در سنين 60 سالگى واقع شده در شهور سنه تسع و ثمانمائه ( 809 ) از بيت زير كه در ديوانش هست كسى كاو جز يكى هرگز ندانست * چه مىداند كه پنجه چيست يا شصت پيداست كه مىبايست تا حدود سنين شصت سالگى رسيده باشد و چنين اشارت به سن بيشترى در ديوانش نيست مىتوان قول تذكره‌نويسان را در باب وفات وى پذيرفت در اين صورت سال تولدش 749 هجرى خواهد بود . قبر مغربى بنا به وصيت خود او در حظيره بابا مزيد سرخاب تبريز است و بنا به نوشته مؤلف روضات درويش ليفى نيز در سرخاب مدفون