خود ترجمهء تركى اين رساله را كه پس از اين ذكر آن خواهد آمد جزو مراجع خود شمرده است . در همان مجلد دايرة المعارف اسلام ( ص 783 - 784 ) در كلمهء « تبريزى » كه خاورشناس معروف ر . آ . نيكلسن ترجمه‌اى از شمس الدين تبريزى نوشته گذشته از آنكه متن فارسى و ترجمهء تركى اين رساله را جزو مراجع خود ذكر مىكند در متن مقاله نيز به اين رساله اشاره كرده و تاريخ تأليف آن را صريحا در 720 نوشته است و چون وى مرد دقيقى بوده پيداست كه اين تاريخ را از مأخذ معتبرى گرفته است . جزين ديگر دربارهء اين كتاب و مؤلف آن اطلاعى فراهم نيست . مؤلف خود در صحيفهء 150 اشعارى از خويشتن در مدح سلطان ولد آورده و ازينجا پيداست كه در شعر فارسى دست داشته و شايد چهار بيتى هم كه در آغاز صحيفهء 26 آورده است از وى باشد . اين رساله را مدحت بهارى حسامى كه ظاهرا از پيروان طريقهء مولوى بوده بنام « مناقب حضرت خداوندگار » بتركى ترجمه كرده و آن ترجمهء تركى در استانبول به سال 1331 قمرى و 1913 ميلادى چاپ شده است . متن فارسى آن نيز در سال 1319 قمرى يك‌بار در كانپور از شهرهاى هندوستان انتشار يافته است و در آن چاپ عنوان آن را در ترنج « رسالهء سپه‌سالار » نوشته و در ترنجهاى ديگر اين شرح را چاپ كرده‌اند :