مسجد بود . مدت چندين قرن چه در دورهء پيش از اسلام و چه در دورهء اسلامى اين ساختمان باشكوه كليسياى جامع شهر حلب بود . در سال 517 كه نصاراى صليبى برخى از مقابر مسلمانان را ويران كردند ابن الخشاب قاضى معروف حلب براى انتقام اين كليسيا را تبديل به مسجد كرد و در 543 نور الدين محمود بن زنگى مدرسه‌اى در آنجا فراهم ساخت و از آن پس از سه مدرسهء بزرك حلب كه حلاويه و سجاديه و شعيبيه باشند حلاويه از همه بزرگتر و مهم‌تر بود . نام اين مدرسه را « حلويه » هم ضبط كرده‌اند و بنا بر كتيبه‌اى كه دارد در شوال 543 ابو القاسم محمود بن زنگى بن آق‌سنقر ناصر امير المؤمنين به دستيارى عبد الصمد طرسوسى آن را تعمير كرده و براى فقهاى حنفى به مدرسه تبديل كرده است ( تحف الانباء فى تاريخ حلب الشهباء تاليف الدكتور بيشوف الجرمانى - بيروت 1880 ص 138 - 139 )