فريدون بن احمد سپهسالار
226
زندگينامه مولانا جلال الدين مولوى ( فارسى )
هردم جوانتر مىشوم از خود نهانتر مىشوم * همراه آن پر مىشوم از دولت هموار من چون جزو جانم كل شوم خار و گلم هم گل شوم * گفتم سمعنا قل شوم در دورهء دوار من اى كف زنم مختل مشو اى مطربم كاهل مشو * روزى بخواهد عذر تو اين شاه باايثار من روزى شوى سرمست او روزى ببوسى دست او * روزى پريشانى كنى در عشق چون دستار من كردست امشب ياد او جان مرا فريادخو * فرياد زين قانون او كاشكست چنگ و تار من مجنون كه باشد پيش او ليلى بود دلريش او * ناموس ليلىشان بود ليلى خوشهنجار من دست پدر گير اى پسر با او وفا كن تا سحر * كامشب منم اندر شرر ز آن ابر آتشبار من ز آن مى حرام آمد كه جان بىصبر گردد در زمان * نحس زحل ندهد رهش در ديدهء ديدار من جان گرچه مىلرزد ازو صد لرزه مىلرزد ازو * كو ديدههاى موج جو در قلزم ذخار من من تا قيامت گويمش اى تاجدار پنج و شش * حيرت همى حيران شود در مثقب و منشار من