الدين مولوى و بشير از عرفاى بعد از ايشان تاييد ولى احمد رفاعى و عبد الكريم دهلوى ترديد كرده‌اند . در اروپا نيز همين اختلاف در ميان محققين و شرق‌شناسان معروف هست و در هر صورت در تصوف ايران حسين بن منصور حلاج يكى از بزرگان و برجسته‌ترين مردان و معروف‌ترين شهيد راه تصوفست و حتى بجز فريد الدين ابو حامد محمد بن ابراهيم بن اسحاق نيشابورى عارف مشهور قرن هفتم عطار ديگرى كه از صوفيهء شيعهء قرن نهم بوده و جواهر الذات و مظهر العجائب و لسان الغيب و بسيارى از از كتابهاى ديگر ازوست منظومهء بزرگى در احوال او بنام هيلاج‌نامه يا منصورنامه و يا حلاج‌نامه گفته است . حسين بن منصور حلاج در زبان فارسى و در ميان شعراى ايران بمناسبت نام پدرش بمنصور حلاج يا منصور نيز معروف شده و وى را مؤلفات چند بوده كه از آن جز كتاب الطواسين و ديوان اشعار تازى شامل 150 قطعه شعر چيزى نمانده و مؤلفات ديگر او ازين قرار بوده است : طاسين الازل و الجوهر الاكبر و الشجرة الزيتونة - النورية ، كتاب الاحرف المحدثة و الازلية و الاسماء الكلية ، كتاب الظل - الممدود و الماء المسكوب و الحياة الباقية ، كتاب حمل النور و الحياة و الارواح ، كتاب الصيهون ، تفسير قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ، كتاب الابد و المأبود ، قران القرآن و الفرقان ، خلق الانسان و البيان ، كيد الشيطان و امر السلطان ، كتاب الاصول و الفروع ، سر العالم و المبعوث ، كتاب العدل و التوحيد . كتاب السياسة و الخلفاء و الامراء ، علم البقاء و الفناء ، شخص الظلمات ، نور النور ، كتاب المتجليات ، كتاب الهياكل و العالم و العالم . كتاب مدح - النبى و المثل الاعلى ، كتاب الغريب الفصيح ، كتاب اليقظة و بدء الخلق ،