و هو صحب اباه « 1 » جعفر الصّادق « 2 » و هو صحب اباه « 3 » محمّد الباقر « 4 » و هو صحب اباه عليا « 5 » زين العابدين « 6 »

--> - يك قسمت آن دوره‌اى بود كه در مدينه مىزيست از سال 128 ه كه متولد شد تا شوال 159 هجرى / ژوئن 745 م كه از حجاز به بغداد تبعيد گرديد . ده سال دوره مهدى مىباشد كه آغاز مهاجرت و زندانى شدن امام موسى كاظم است . قسمت دوم : 25 سال آخر است كه با مهدى و هارون معاصر است به حبس و تبعيد و زجر و تهديد و مسموميت منجر گرديد ، به سال 183 ه / 799 - 800 م از دنيا برفته و به نزديك مذهب اماميه بنا به علت سم سندى بن شاهك مسموم گرديد ، براى تفصيل رك به : عماد الدّين حسين ، مجموعه زندگانى چهارده معصوم ، ج 2 ، ص 321 . محمّد على خليلى ، خاندان پيغامبر ، ص 313 . مجلسى ، جلاء العيون ، ص 323 . شمس الدّين محمّد ، الائمة الاثنا عشر ، ص 93 . دائرة معارف كابل در ذيل كلمه كاظم . ( 1 ) ل ، گ : امام ( بجاى اباه ) . ( 2 ) امام جعفر صادق : حضرت ابو عبد اللّه جعفر بن محمّد الصادق از بزرگان اهل بيت و سادات علماء خاندان رسالت است ، او داراى عبادت وافر و اذكار او دامنه‌دار و پارسائى و تقوى روشن بود ، مذهب جعفريه از ايشان شيوع يافته در سنّ 71 سالگى به تاريخ 25 شوال 148 ه 15 ژوئن 765 م به جهان باقى شتافت به عقيده اماميه به‌وسيله سم انگور به فرمان منصور مسموم گرديد ، براى تفصيل رك به : ابو نعيم اصفهانى ، حلية الاولياء ، ج 3 ، ص 192 . عماد الدّين حسين ، مجموعه زندگانى چهارده معصوم ، ج 2 ، ص 247 . شمس الدّين محمّد ، الائمة الاثنا عشر ، ص 85 . محمّد على خليلى ، خاندان پيغامبر ، ص 281 . المسعودى ، مروج الذهب ، ج 2 ، ص 268 . شهاب الدّين محمّد ، تهذيب التهذيب ، ج 2 ، ص 103 ، مستوفى ، تاريخ گزيده ، ص 205 . ( 3 ) گ : امام ( بجاى اباه ) . ( 4 ) ل : الباقى ( بجاى الباقر ) . امام محمّد باقر : ابو جعفر امام محمّد بن على بن حسين لقب باقر داشت زيرا او علم و دانش را شكافت و از بسط و نشر معارف دين بايد گفت كه افتتاح دانشگاه تشيع و علوم اسلامى از منبع وجود اين امام سرچشمه گرفت و در سال 114 ه / 732 - 733 م جهان فانى را درود گفته به حق پيوست و به بعضى روايات به سم به فرمان هشام بن عبد الملك مروانى مسموم شد . براى تفصيل رك به : ابو نعيم اصفهانى ، حلية الاوليا ، ج 3 ، ص 180 . شمس الدّين محمّد ، الائمة الاثنا عشر ، ص 81 . مجلسى ، جلاء العيون ، ص 308 . محمّد على خليلى ، خاندان پيغامبر ، ص 237 . مستوفى ، تاريخ گزيده ، ص 204 . ( 5 ) گ : عليا ( بجاى على ) . ( 6 ) حضرت على بن زين العابدين : على بن الحسين ، زين العابدين ، سيّد الساجدين داراى محاسن ذات و -