كجاست رفتن عمر اميهء زهرى ( آ ) « 1 » * كجاست اشقر و گلبانگ عم پيغامبر بدان كه هيچ كس از مرگ جان نخواهد برد * بسيار توشهء راه و بساز برگ سفر به ملكت از ملك‌الموت نامدى نشدى * به ملك جمله ملوكان و هر كار پسر « 2 » ز گفت ناصر خسرو تو بشنو « 3 » اين پندى * حذر كنيد از اين روزگار « 4 » سفله حذر « 5 » فى اظهار الحزن على رحلة حضرة السّيادة قدّس اللّه سرّه و زاد لنا بره ثمّ على يؤسفنا يا أسفى « 6 » و الف ألفى « 7 » يا اسفا از ذاته مستند الأشياء ، اوصافه مقتبس الاضواء و لفظه مروّح الأرواح و لحظه مفرّح الأشباح و دأبه محبّب « 8 » مرفّع و فعله مرتّب مرصّع و عزمه فى زجرهم اللّه و قصده فى وهبهم اللّه « 9 » فقله و فعله مجموعه محمّد و فضله « 10 » . اكنون ختم كرده آيد « 11 » اين كتاب كه نام نهاده آمد « 12 » به خلاصة المناقب به الفاظ عذب « 13 » جواذب كه صدور يافت از صدر ايسن « 14 » العاقب قدّس اللّه « 15 » روحه و زاد لنا فتوحه .

--> ( 1 ) آ : برگ 110 الف . ( 2 ) گ ، ل ، ن : ( ابيات از كجاست رفتن عمر . . . هر كار پسر ) را ندارد . ( 3 ) ل : شنو تو . ( 4 ) گ ، ل : بكن تو ازين . ( 5 ) براى قصيده رك به ديوان قصايد و مقطعات حكيم ناصر خسرو ، تهران ( 1304 - 1307 هجرى ) ص 185 به بعد . ( 6 ) قرآن مجيد 12 ( سوره يوسف ) : 84 . ( 7 ) ن : الغى الف . ( 8 ) ن : محبّت . ( 9 ) آ : وهبه اللّه . ( 10 ) ت ، گ ، ل : ( فى اظهار الحزن . . . فضله ) را ندارد . ( 11 ) گ ، ل : آمد . ( 12 ) گ ، ب ، ل : نهاده . كلمه آمد را ندارد . ( 13 ) گ ، ل ، ن : عذاب بنوادب . ( 14 ) گ : آ ، ب ، ن : ندارد . ( 15 ) گ : ص 499 . اين صفحه كمى پاره شده و آب خورده است .