آن روز كه از خاك لحد روى نمايد * خود باز دهد آب رُخ يوسف چاهى ( گ ) « 1 » و از صعوبت آن رايحهء مزلزلهء نفس هلوع « 2 » رخت حيات به لب حرص « 3 » ممات كشانيد و صد هزار ( آ : برگ 98 الف ) قطرات حسرت از موج بحار غموم « 4 » هجران آن حبيب حقانى بر وجنات « 5 » چشمان « 6 » چكانيد و هزاران هزار « 7 » ( ت ) لهبات نار فراق « 8 » از خليل رحمانى بر طلعات جنان شعله زر و « 9 » سوزانيد و از شدت احراق « 10 » آن شعل « 11 » محيرهء مجيره « 12 » شب فراق از روز وصال معلوم نگشت و از قوت آن حدت نار به جبل وجود را تدكدك حاصل گشت « 13 » . شعر : و لو أنّ ما لي « 14 » بالجبال و كان طور « 15 » * سينا بها قبل التّجلّى لدكّت فطوفان نوح عند نوحى كأدمعى * و إيقاد نيران الخليل « 16 » كلوعتى ( ب ) « 17 » ( ن ) « 18 »

--> ( 1 ) گ : ص 482 . ( 2 ) هلوع سخت ناشكيبها و ترسنده از بدى و آرزومند و بخيل بر مال و طپان سخت نالان كه بر مصيبت صبر نتواند . ( فرهنگ آنندراج ) . قال اللّه تعالى : إِنَّ الْإِنْسانَ خُلِقَ هَلُوعاً . ( 1 - 4 ) ( 70 : 19 ) قرآن مجيد : 70 ( سورة المعارج ) : 19 . ( 3 ) گ : حوض . ( 4 ) آ ، ن : عموم . ( 5 ) ن : برو جناب ، گ : بروضات . ( 6 ) ن : جسمانى . ( 7 ) ل : هزار هزار ، ت : برگ 78 الف . ( 8 ) آ ، ب : فرقان ، ت : فرقت . ( 9 ) آ : ندارد . ( 10 ) گ ، ل : فراق . ( 11 ) آ : شغل . ب : شعله . ( 12 ) آ ، ن ، گ : محيره ، ل : مجيره ، ت : ندارد . ( 13 ) - ن : تدكدك را ، ت : مدكوك . ( 14 ) آ ، ب : مابى . ل : ما معى . ن : ماتى . گ : ما ه ، ت : جالى . ( 15 ) گ : طوعتى ، مصراع دوم در شعر اوّل بجاى مصراع اول آمده . ( 16 ) ن : الجليل . ( 17 ) ب : برگ 85 الف . ( 18 ) ن : برگ 125 ب .