( آ ) « 1 » ذكر ابتلائه و سبب جلائه روّح اللّه روحه زاد لنا فتوحه « 2 » حضرت « 3 » سيادت فرمود كه بسى ابتلا « 4 » به ما رسيد در سفر و حضر كه « 5 » بعضى از آن ابتلا به سبب فقها رسيد و علماء و « 6 » بعضى به سبب ملوك و امراء و بعضى شايد كه بود « 7 » بشرور نفس ما « 8 » و آن بلاها از حضرت حق تعالى باشد بر ما محض عطا « 9 » . اگرچه به صورت ( گ ) « 10 » آن نمود بلا « 11 » چنان كه فرمود حضرت مصطفى صلّى اللّه عليه و سلّم « 12 » . « أشدّ « 13 » البلاء على الأنبياء ثمّ على الأولياء ثمّ على الأمثل فالأمثل « 14 » » . نظم « 15 » دلى را كز غم عشقش سر موئى خبر باشد * ز تشريف « 16 » بلاى دوست به روى صد اثر باشد ( ب ) « 17 » كسى كز غمزهء مستش « 18 » چو زلف او پريشان شد * ( ت ) « 19 » ز نام و ننگ و كفر و دين به كلّى بىخبر باشد

--> ( 1 ) آ : برگ 95 الف ، ب : برگ 82 الف ، ل : برگ 65 الف ، ن : برگ 124 الف . ( 2 ) گ ، ل : ندارد ، ت : زاد لنا فتوحه آ : سبوح فتوحه . ( 3 ) گ ، ل : جناب . ( 4 ) ابتلا : به بلا امتحان دوستان خواهند به گونه گونه مشقتها ( ص 504 ) و بيماريها و رنجها كه هرچند بلا بر بنده قوت بيشتر پيدا مىكند قربت زيادت مىشود . . . . و فىالجمله بلا نام رنجى باشد كه بر دل و تن مؤمن پيدا شود كه حقيقت آن نعمت بود . هجويرى : كشف المحجوب ، ص 503 به بعد . براى اين عبارت قب : حيدر بخشى : رسالهء مستورات برگ 390 الف . محمّد على تهانوى : كتاب كشاف اصطلاحات الفنون ، ج 1 ، ص 158 . لغت‌نامهء دهخدا تحت كلمه ابتلا . ( 5 ) ل : و . ( 6 ) گ ، ل : فقها و علما رسيد . ( 7 ) گ ، ل : بود كه و شايد ندارد . ن : باشد . ( 8 ) ل : ندارد . ( 9 ) گ ، ل : كه بر ما محض عطا باشد . ( 10 ) گ : ص 478 . ( 11 ) ل : بلا نمود . ( 12 ) ل : حضرت مصطفى صلّى اللّه عليه و سلّم فرموده است . ( 13 ) گ ، ل ، ن : انّ اشد . ( 14 ) ابن ماجه ، ج 2 ، ص 1334 . ترمذى ، ج 2 ، ص 62 . كنوز الحقائق ، ص 13 . مسند احمد بن حنبل ، الجزء 3 : صص 1481 . 1494 ، 1500 ، 1607 . شيخ ولى الدّين محمّد : مشكاة المصابيح ، ص 128 . السنن الكبرى ، ج 3 ، ص 372 . كنز العمال ، ج 2 ، ص 67 . ( 15 ) گ ، ل : شعر ، ت : غزل امير . ( 16 ) ل : لسرلف . ( 17 ) ب : برگ 82 ب . ( 18 ) چهل اسرار نسخهء چاپ امرتسر ، ص 9 : چشمش . ( 19 ) ت : برگ 75 الف .