و اين وجوه اگر به طريق كبرء و عجب باشد مشروع نباشد ، چنان كه در آن آيت و حديث گذشت « 1 » . نظم « 2 » با دل خود گفتم : اى « 3 » بسيار گوى * چند گويى تن زن و اسرارجوى گفت : غرق آتشم عيبم مكن * مىبسوزم گر نمىگويم سخن ( آ ) « 4 » ذكر أسفاره بأمر كباره قدّس اللّه سرّه و رسخ « 5 » لنا برّه و حضرت « 6 » ( ت ) سيادت فرمود « 7 » كه چون از صحبت اخى « 8 » باز به صحبت شيخ آمدم خدمت شيخ « 9 » مرا به سفر اشارت فرمود و اين اشارت نتيجهء آن واقعه باشد كه خدمت اخى وقتى فرمود كه يا سيّد ديگهاى بسيار مىبينم كه در جوش است و تو از هر ديگى كفليزى « 10 » مىبردارى « 11 » ، گفتم : چگونه مىباشد « 12 » ؟ گفت : مبارك باشد « 13 » ، زيرا كه صورت استفاضه است « 14 » از اولياء .

--> ( 1 ) گ : « و اين وجوه . . . گذشت » ندارد . ( 2 ) گ ، ل : مثنوى . ( 3 ) گ ، ل : با دلم گفتم كه اى ، ن : دلم گفتم كه اين . ( 4 ) آ : برگ 85 ب ، ب : 74 ب ، ل : 58 ب ، ن : 120 ب . ( 5 ) ن : رشيخ ، ت : 65 الف . ( 6 ) گ ، ل : جناب ، ت : 65 الف . ( 7 ) ل ، ن : فرموده بود . ( 8 ) مراد از اخى ، ابو البركات اخى على دوستى است . ( 9 ) مراد از شيخ ، شيخ محمود مزدقانى است . جامى : نفحات الانس ، ص 515 . شوشترى : مجالس المؤمنين ، ص 311 . غلام سرور : خزينة الاصفياء ، ج 2 ، ص 198 . محمّد معصوم‌على : طرايق الحقائق ، ج 2 ، صص 321 . 339 . ( 10 ) ل : كفليز و كفليزه كفچه و چمچه سوراخ‌دار ( فرهنگ آنندراج ) . ( 11 ) ل : برمىدارى . ( 12 ) ب ، ل ، ن : ندارد . ( 13 ) ن : است . ( 14 ) ن : باشد .