« اللّهمّ أنت الصّاحب « 1 » فى السّفر و الخليفة فى الاهل « 2 » » و مراد از « حيرت « 3 » » اين حيرت باشد « 4 » كه در اين « 5 » حديث مذكور است . قال صلّى اللّه عليه و سلّم : « ربّ زدنى فيك تحيّرا « 6 » » و از مطلع و تخلص كه بهم « 7 » انضمام « 8 » يابد معلوم شود كه حضرت « 9 » سيادت در مقام اطلاق بوده است اگرچه هادى بود در صورت جمال و « 10 » جلال ذات ، و اگر عزيزى « 11 » را معانى ديگر « 12 » روى نمايد از اين نظم مباركش ( ب ) « 13 » باد كه كلام ذو وجوه است « 14 » . فرد « 15 » وقت سخن چون‌كه به عيسى رسيد * عيب رها كن به معنى رسيد رزقنا اللّه كبرياءه « 16 » مقام الإطلاق و شرّفنا بنوا له « 17 » الإباق « 18 » به محمّد و آله البراق . اى دوست بدان كه « 19 » بعد از انشاء سواد اين « خلاصة المناقب » و قبل تحرير البياض به التماس جلالت « 20 » جلاله ابناء الامراء و خلاصهء اوتاد الكبرى « 21 » كه به نام ( گ ) « 22 »

--> ( 1 ) آ : صاحب ، ت : صاحبى . ( 2 ) قب : مجلسى : بحار الانوار ، ج 2 ، ص 234 . ( 3 ) آ : حير ، ت : حرس . ( 4 ) ب : حيرت است . ( 5 ) گ ، ل : در ( بجاى در اين ) . ( 6 ) نجم الدّين رازى : مرصاد العباد ، ص 182 . ( 7 ) ب : باهم ( بجاى بهم ) . ( 8 ) گ ، آ : انتظام . ( 9 ) گ ، ل : جناب . ( 10 ) گ ، ل ، ت : ندارد . ( 11 ) گ ، ل : عزيزى ديگر را معانى روى نمايد . ( 12 ) گ : معانى روى . . . ( 13 ) ب : برگ 70 الف . ( 14 ) ل : از وى خواست كه فرموده است . گ : كه كلام را روى وجوه است كه فرموده است . ( 15 ) آ : نظم ( بجاى فرد ) گ ، ل : بيت . ( 16 ) آ ، ت : ندارد ، ل : كبراه . ( 17 ) ل : بنواله . ( 18 ) ل : الآفاق ، گ : الاناق . اباق : لغة الاستخفاء و شرعا استخفاء العبد من المولى كذا فى جامع الرموز فى فعل صح شراء ما لم يره و فيه فى كتاب اللقيط و الآبق صفة من ابق اباقا اى ذهب بلا خوف و لا كد عمل او استخفى ثم ذهب و شرعا مملوك فر من مالكه تمردا و عناد السواء خلقه . كتاب كشاف اصطلاحات الفنون ، ج 1 ، ص 83 . ( 19 ) گ ، ل : چون . ( 20 ) گ : ندارد . ( 21 ) آ : الكبراء ، ل : كبرا . ( 22 ) گ : ص 454 .