چگونه شد كه از سفر ختلان باز ايستاده آمد « 1 » و خواستم كه به سخن درآيم كه آن صورت اميريه از چشم من نهان گشت « 2 » و من در تحيّر افتادم كه اين چه حال بود كه نمود و زود ربود . و اين فقير در بعضى اوقات چون « 3 » نظر مىكرد در آيينه « 4 » صورت ( آ : برگ 77 الف ) روى حضرت سيادت « 5 » در آيينه مىديد « 6 » و بعد از ادامت نظر در آيينه روى خود مىديد « 7 » . نظم « 8 » « من با تو چنانم اى نگار خُتنى « 9 » * كاندر غلطم كه من توام يا تو منى « 10 » » اى دوست بدانكه حقيقت بروز « 11 » بر ذات كمّل « 12 » مشهود است در ميان صوفيه قدّس اللّه « 13 » أسرارهم در حال حيات و ممات . و از خدمت خواجه شنودم كه از والد بزرگوارش نقل مىكرد « 14 » كه والدم فرمود كه در شيراز ولى بود مشهور شده به صفت « 15 » بروز « 16 » تا حدى كه من در صحبتش بودم به جماعتى « 17 » و طعام به پختن « 18 » نزديك آمده بود كه شخصى آمد « 19 » و اشترى « 20 » بياورد و تقرير كرد كه به خدمت آن ولى كه در مزار شيخ سعدى « 21 » جمعى نگران صحبت شريفند « 22 » و مرا فرستاده‌اند به التماس كه بايد كه به تشريف صحبت آن بزرگوار

--> ( 1 ) گ ، ل : آيد . ( 2 ) ب : پنهان گشت . ( 3 ) آ : ندارد . گ : چون در آيينه . ( 4 ) ب : نظر مىكرد بعضى اوقات در آينه صورت . ( 5 ) ب : حضرت امير ، گ ، ل : جناب سيادت . ( 6 ) گ ، ل : مىديد در آينه . ( 7 ) گ ، ل : مىديدم . ( 8 ) ب : فرد . گ ، ل : بيت . ( 9 ) ن : ختّى . ( 10 ) رباعيات رومى ، ص 22 ، گ : كندر غلطم كه من تويم يا تو منى . ( 11 ) آ ، ب ، ن : ندارد . ( 12 ) آ ، ب : كل متن . ( 13 ) ل : ندارد . ( 14 ) گ ، ل : كرد . ( 15 ) ن : صفات . ( 16 ) آ : پرواز . ( 17 ) گ : با جماعتى . ( 18 ) ب : طعام پخش ، گ : طعامى به پختن . ( 19 ) ن ، ل ، گ : بيامد . ( 20 ) ل : استرى . ( 21 ) شيخ مصلح الدّين سعدى شيرازى شاعر معروف و نويسندهء شهير به سال 691 ه / 1292 م به جهان باقى شتافت . رك به : دائرة المعارف اسلاميه ، لندن ج 4 ، ص 36 . براون : تاريخ ادبيات ايران ، ج 2 ، ص 525 . ( 22 ) ن ، ل : شويم .