گمراه كسى باشد كه او « 1 » در همهء عمر خود * جز تو دگرى « 2 » بيند « 3 » جز تو دگرى داند و محمّد رسول اللّه « 4 » با كمال مقام « 5 » اصطفا چندان رياضت ( ب ) « 6 » كشيد كه پاى مباركش ورم آورد ، به‌سبب كثرت قيام به صدر قدم در ليالى و ايام ، و تا سوره طه « 7 » نزول نكرد ، تمام قدم بر زمين ننهاد و مىگفت « 8 » : « شيّبتنى سورة هود « 9 » » زيرا كه آيت « فَاسْتَقِمْ كَما أُمِرْتَ ( 1 - 3 ) ( 11 : 112 ) « 10 » » در سوره ( آ : برگ 75 الف ) هود است و صعوبت استقامت موجب شيبت باشد . اى دوست بدان كه شبى ( ن ) « 11 » در جماعت خانهء كهنه « 12 » امير عمر خوشى « 13 » خدايش بخشد وقت خوشى به خدمت حاجى اسحاق مصاحب « 14 » بودم در آن‌وقت كه حضرت « 15 » سيادت « 16 » از سفر كعبه باز آمد . و چون در خواب شدم « 17 » و باز بيدار آمدم « 18 » حالى روى نمود كه محلل « 19 » وجود و محصل شهود بود و در آن حال ديده آمد كه كوچه‌اى است دراز « 20 » كه آن كوچه راه مردم است ( ل ) « 21 » و از دو طرف كوچه بامهاى بلند بود « 22 » از ميان دو ديوار آن بامها بود « 23 »

--> ( 1 ) گ : كو . ( 2 ) ل ، ن : ديگرى . ( 3 ) ن : و بيند . ( 4 ) گ ، ل : حضرت مصطفى صلّى اللّه عليه و سلّم . ( 5 ) گ ، ل : ندارد . ( 6 ) ب : برگ 66 الف . ( 7 ) قرآن مجيد : 20 ( سوره طه ) طه ما أَنْزَلْنا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لِتَشْقى ( 1 - 6 ) ( 20 : 1 - 2 ) . ( 8 ) ب : مى . ( 9 ) غزالى : احياء علوم الدين ، ج 3 ، ص 62 . گ : و مىگفت . . . تا . . . هود است ، در حاشيه نوشته شده . ( 10 ) قرآن مجيد : 11 ( سورة هود ) : 111 . ( 11 ) ن : برگ 117 الف . گ ، « شبى كه » ندارد . ( 12 ) آ ، ب : فقط خانه امير عمر سرخ كه همدانى در كولاب به منزل وى رفت . رك به : حيدر بخشى : رسالهء مستورات ، برگ 420 الف . ( 13 ) ب : خوشى كه . ( 14 ) حاجى اسحاق شمس الدّين ختّلانى يكى از مريدان سيد على همدانى و خليفهء وى بود كه رك به : حيدر بخشى : رسالهء مستورات ، برگ 362 الف ، 363 الف ، 397 الف ، 419 الف ، اورينتل كالج ميگزين فوريه 1925 م ، ص 5 . ( 15 ) ل : جناب . ( 16 ) ن : ندارد . ( 17 ) ب : رفتم . ( 18 ) ل : شدم . ( 19 ) آ ، ن : محتل . ( 20 ) ن : درازى است ، ل ، گ : دراز است . ( 21 ) ل ، برگ 52 الف . ( 22 ) گ ، ل : است . ( 23 ) ل : ندارد . گ : « از ميان . . . تا . . . بود » ندارد .