لواء عزّ تو بر سدره قدم زده‌اند « 1 » * عزيز در صف اهل صفا نه اكنونى دفين مخزن لاهوت را كه كون و مكان ( ب ) « 2 » * نداشت طاقت ديدار آن تو « 3 » مدفونى علاييا گر از اين حال حيرت است ترا * اميد قطع مكن چون به وقت مرهونى « 4 » وقتى ديگر جناب سيادت فرمود « 5 » كه : آنچه به امام على « 6 » زين العابدين داده « 7 » به من « 8 » داده‌اند . و صفت علياء زين العابدين از لقب شريفش معلوم مىشود و حضرتش دايم از منزلى به منزلى مىرفته « 9 » رفته است « 10 » از خوف جبابره « 11 » و در صغر سنّ حضرتش را در چاه « 12 » زندان انداختند و محبّان ( آ : برگ 25 الف ) او از چاه مناجات او مىگرفتند « 13 » . ( ) شعر : الا يا أيّها « 14 » المأمول فى كلّ حاجة * رجوتك فاكشف ضرّ ما بى « 15 » و فاقتى

--> ( 1 ) آ : سده قدم زده ، ن : سده قدم سزده . در ل : فاقد است . ايضا ديوان آتشكدهء وحدت ، ص 418 : سدره قدم زده‌اند . ( 2 ) ب : برگ : 23 ب . ( 3 ) مستان شاه ، ديوان آتشكدهء وحدت ، ص 419 و گ : ديدار آن . ( 4 ) براى اين غزل رك به : چهل اسرار نسخه خطى موزهء بريتانيا . برگ 198 ب . چهل اسرار چاپ امرتسر ، ص 16 ، ديوان آتشكدهء وحدت ، ص 418 - 419 . ( 5 ) آ : فرمودند ، ت : فرموده‌اند . ( 6 ) آ ، ب ، ن ، گ : ننوشته ، ت : به امام على ننوشته . حضرت على بن الحسين عليه السّلام جامع فضائل صورى و معنوى بود ، در زهد و پرهيزگارى متفق عليه است بقدرى در عبادت معروف شده كه او را از فرط عبادت زين العابدين لقب داده‌اند ، در سفر عراق همراه پدر بزرگوارش به كربلا آمد و قبل از جنگ مريض بود و به همين علت در جنگ نتوانست شركت كرد و پس از شهادت پدرش اهل كوفه با غل و زنجير او را به كوفه برده و از آنجا به شام رهسپار شد . واقعه ديگرى كه در حين حيات او رونما شده واقعه حره است ، در روز سال وفاتش و علّت آن اختلاف است امّا متفق عليه است كه ماه محرم سال 94 هجرى يا 95 هجرى بوده و مدت زندگانى او را 55 تا 59 نوشته‌اند و به عقيدهء شيعيان اثنا عشر وى مسموما شهيد گرديد . براى تفصيل رك به : خليلى ، خاندان پيغمبر ، صص 408 - 422 از وى مناجات و دعاهاى بسيار منقول است . رك به صحيفه سجاديه . ( 7 ) ب : دادند . ( 8 ) ل : بدين فقير . ( 9 ) ب : ندارد . ( 10 ) آ : اند . ( 11 ) ب ، ن ، ل ، گ : جبابره . ( 12 ) آ : خانه . ( 13 ) ل : شنوده‌اند و قوله عليه السّلام . ن : مىنوشتند كه رضى اللّه عنه . گ : مىنوشتند رضى اللّه عنه . ( 14 ) آ ، ت ، ل ، گ : يا ايها المامول - ن : ايها المول . ( 15 ) ل : رفانى ، ن : صدمائى .