ايشان فرمود كه : « وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ » « 57 » و ايشان را به احسان بستود كه : « إِنَّ رَحْمَتَ اللَّهِ قَرِيبٌ مِنَ الْمُحْسِنِينَ « 58 » » ، [ اى ] : الّذين لا يبخلون بما رزقهم اللّه . و چون منّت نهادن در بعضى از صور ، از صفات محموده است و يكى از اسماء حق - تعالى - اين است كه « المنّان » و در قرآن هم منّت نهاده كه : « بَلِ اللَّهُ يَمُنُّ عَلَيْكُمْ أَنْ هَداكُمْ لِلْإِيمانِ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ » « 59 » شيخ - رض - خواست تا ما نيز متخلّق به اين خلق و متّصف به اين صفت كرديم گفت : « ثم منّوا به » و اين شناختن معانى ، و دانستن اسرار و مبانى رحمتى است [ كه ] از حضرت عزّت بر شما فراخ و تمام شده ؛ شما نيز وارسانيد ؛ و فراخ و تمام گردانيد ؛ تا خلق از آن با بهره گردند ؛ و به صفتى « 60 » از صفات حق ، موصوف شده باشيد « 61 » . « اى يار چنان كه مىدهندت مىده . » « 62 » و من اللّه أرجو أن أكون ممّن أيّد فتأيّد و قيّد بالشّرع المطهّر المحمّدى فتقيّد و قيّد و حشرنا فى زمرته كما جعلنا من امّته . حكايت مىكند به لسان ادب با حضرت رسالت - صلعم - به لفظ « ارجو » گفتن كه « رجاء » جايى باشد كه « يقين » نباشد ، و شيخ - رض - در حالت خود شاكّ نبود ؛ كه مؤيّد من عند اللّه و مقيّد به قيد شريعت محمّدى است . يا گوييم كه : موافقت انبياء سلف فرمود ، در تمنّا كردن ؛ كه از امّت اين رسول باشند . يا آنكه ، اين اميد ، از جهت خاتمت كار مىدارد ، « 63 » كه : « الأمور مرهونة

--> ( 57 ) - ق ( س 2 - 2 ) و مما . ( 58 ) - ق ( س 7 - 56 ) ان رحمة - الذين يبخلون . . . كلام شارح است . ( 59 ) - ق ( س 49 - 17 ) بل اللّه . ( 60 ) - ن : تو بصفتى ( ت ) . ( 61 ) - ن : شده باشى ( ت ) / شده باشند ( ش ) . ( 62 ) - اين مصرع در ص 9 - 1 چنين آمده : اى ركن چنان كه مىدهندت مىده . ( 63 ) - ن : از جهت آخر ( ت ) / از جهت خواست در كار ( ش ) .