شىء هالك إلّا وجهه » . و التّبار الهلاك . يعنى : جاء في قوم نوح - ع - الا تبارا - اى هلاكا - كما جاء في المحمّديّين في الكتاب الشّريف المنزل على محمّد - صلعم - كُلُّ شَيْءٍ هالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُ « 216 » - اى ذاته . مفهوم قوله : « وَ لِمَنْ دَخَلَ بَيْتِيَ » « 217 » ، إلى قوله : « و التبادر الهلاك » على سبيل الايجاز اين است كه : چون نوح - ع - بمقام الفناء في اللّه رسيده بود ، و أنانيّت وى ، از وى مرتفع شده [ كه مستجاب الدعوة بود . و هر چه به خود مىخواست ، مىيافت ] از كمالات ؛ به اصول و فروع ، و اقران خود همان مىخواست ، و مىطلبيد ، كه تا چون همه بمقام الفناء في اللّه برسند ، دل ايشان نيز به مرتبهء « دل او » رسيده باشد . و هر دلى كه چون دل او باشد ، « بيت اللّه الأعظم » آن بود . كه به حكم « قلب المؤمن بيت اللّه » يا به خبر « لا يسعنى أرضى و لا سمائى و لكن يسعنى قلب عبدى المؤمن » اگر دل او را « بيت اللّه » خوانند ، نه عجب . و بيتى كه او منزل حق باشد ، و مجلاى تجلّى حقّ شده باشد ، جز حق در او نگنجد . پس هر حديثى و خاطرى كه در آن دل بگذرد ، اخبارات الهيّه باشد . چرا كه : چون قلب و روح از ارجاس بدنيّه و انجاس جسمانيّه مقدّس گشت ، هر چه به وى وارد شود ، مطابق ما هو الامر عليه من اللّه باشد ؛ مادام كه : تعمّلات نفسانيّه « 218 » و تصرّفات شيطانيّه در آن در نيامده باشد . و در چنان دل . هر كه در آيد ، [ يعنى : هركس كه به مقام چنين دل برسد ، در حالتى كه مؤمن و مصدّق و عارف و و اصل باشد ، ] مثل وى هر حديثى كه بر دل وى بگذرد ، و هر خاطرى از خطرات كه او را روى نمايد ، هرآينه ربّانى

--> ( 216 ) - ق ( س 28 - 88 ) كل . ( 217 ) - ق ( س 71 - 28 ) و لمن . ( 218 ) - ن : تعملات نفسيه ( ك ) .