و همچنين ذكر يك حلقى ، دو حلقى ، سه حلقى ، . . . الخ ؛ و ذكر به يك كوب ، به دو كوب ، بسه كوب ، . . . الخ . و همچنين در تركيب آنها با يكديگر مانند « ذكر يك ضربى به يك كوب » و « ذكر يك ضربى به دو كوب » و « يك ضربى بسه كوب » . . . الخ . و همچنين ذكر دو ضربى و سه ضربى و چهار ضربى . . . الخ به يك كوب و دو كوب و سه كوب . . . كه از باب مثال در تركيباتش مىشود « ذكر 4 حلقى 16 ضربى به 4 كوب » ، و « ذكر 5 حلقى 20 ضربى به 5 كوب » . . . الخ . كسى كه از قواعد رياضى و تركيبات ثنائى و ثلاثى و و رباعى حروف و ارقام آگاه باشد مىتواند درك كند كه از افراد و تركيب اين افكار با يكديگر چه اندازه اقسام ذكر بدست مىآيد ؛ و مطابق طريقهء شطار هر كدام از اين اذكار آداب و كيفياتى دارد كه شرحش طولانى و مفصل است . اين‌ها كه گفتيم اقسام و انواع كلى كيفيت ذكر گفتن بود ؛ اما راجع به خود اذكار مانند ذكر ( هو ) و ( حى ) تنها ؛ يا مركب از هر دو ( هو حى ) ؛ و همچنين ذكر نفى و اثبات ( « لا إله الا اللّه » ) و ذكر « لا هو » و « الا هو » باز اقسام و انواع گوناگون دارد . مثلا « ذكر هو ، يك كشش تا ام الدماغ » و « يك كشش هو يا ضريب هو و همچنين ( دو كشش ) و ( سه كشش ) با يك ضرب و دو ضرب . . . الخ » دربارهء طريقهء گفتن ذكر هم آداب و كيفيات مخصوصى را شرح داده است از آن جمله مىگويد : « ذكر هو حى سه ضرب به دو هو و يك حى » طريق ضربش اين است كه ضربى بجانب آسمان و ضربى بجانب زمين سرنگون كرده « هو » گويد و ضربى به ( حى ) در خود گويد و همچنان ذكر را تكرار كند » .