اخيرا « 1 » يك نسخه كتاب خطى كهنه بدستم افتاد موسوم به جواهر خمسه تأليف ابو المؤيد محمد غوث شطارى كه از اعيان مشايخ سلسلهء شطار بوده و نامش در كرسى نامه‌هاى اين طريقه معروفست . به‌طورىكه خود مؤلف در مقدمهء كتاب مىنويسد مرشد او شيخ ظهور حاجى حصور بوده كه نام او هم در جزء مشايخ اين سلسله مشهور است ؛ و اين كتاب را در پنجاه سالگى به سال 956 قمرى هجرى تأليف كرده است كه بنابراين ولادت او در حدود 906 مقارن تأسيس دولت صفويه مىشود . باز در مقدمهء كتاب نژاد و نسب خود را به شيخ فريد الدين عطار مىرساند بدين‌طريق : ابو المؤيد محمد معروف به غوث شطارى ابن خطير الدين بن لطيف بن معين الدين قتال بن خطير الدين بن بايزيد بن خواجه فريد الدين عطار رحمهم اللّه . اما اين نسب‌نامه به ظاهر درست نمىآيد چرا كه اين مقدار وسائط يعنى پنج نسل از زمان محمد غوث كه در حدود 906 متولد شده است تا شيخ فريد الدين عطار معروف كه بنا بر اصح اقوال در فتنهء مغول به سال 618 ه شهادت يافت كافى نيست ؛ مگر اين كه نسخهء ما ناقص باشد ؛ يا چند پشت از نسب‌نامه اصلا از قلم حذف شده باشد : يا مقصود فريد الدين عطار ديگرى است غير از عطار مشهور صاحب منطق الطير ( ؟ ) كتاب جواهر خمسه به پنج جوهر تقسيم مىشود كه هر جوهرى به‌منزلهء فصلى و بابى است ؛ مطالب اين كتاب عبارتست از بيان طريقهء حقهء سير و سلوك ( به عقيدهء خود مؤلف كه محمد غوث باشد ) و پاره‌اى از خواص

--> ( 1 ) - حدود سى سال قبل كه يادداشتهاى مربوط به شطار را ذيل بابا ركن الدين در تاريخ اصفهان خود علاوه كرده‌ام و آنچه در اين مقاله مىنويسم همان‌طور كه در سرآغاز آن اشاره شد نقل از بيان تاريخ اصفهان است .