تختگاه عشق ما داريم و از دار ايمنيم * زانك دار از روى معنى رايت منصور ماست تا چو خواجو عالم رندى مسخّر كرده‌ايم * زلف ساقى دستگير و جام مى دستور ماست 80 [ كفر سر زلف تو ايمان ماست ] ح كفر سر زلف تو ايمان ماست * درد غم عشق تو درمان ماست مجلس ما بىتو ندارد فروغ * زانكه رخت شمع شبستان ماست اى كه جمالت ز بهشت آيتيست * آيت سوداى تو در شأن ماست تا دل ما در غم چوگان تست * هر دوجهان عرصهء ميدان ماست زلف سياه تو در آشفتگى * صورت اين حال پريشان ماست چون نرسد دست بلعل لبت * خاك درت چشمهء حيوان ماست گفت خيال تو كه خواجو هنوز * عاشق و سرگشته و حيران ماست 81 [ عقل مرغى ز آشيانهء ماست ] ش عقل مرغى ز آشيانهء ماست * چرخ گردى ز آستانهء ماست شمس مشرق‌فروز عالمتاب * شمسهء طاق تابخانهء ماست خون چشم شفق كه مىبينى * جرعه‌هاى مى شبانه ماست صيد ما كيست آنك صيّادست * دام ما چيست آنچه دانهء ماست تير ما بگذرد ز جوشن چرخ * زانكه قلب فلك نشانهء ماست ما به افسون كجا رويم از راه * كه دو عالم پر از فسانهء ماست گرچه ز اهل زمانه شاد نئيم * شادى آنك در زمانهء ماست جنّت ار هست خاك درگه اوست * زانكه مأواى جاودانه ماست در بسيط جهان كنون خواجو * همه آوازهء ترانه ماست 82 [ كاف و نون جزوى از اوراق كتب‌خانه ماست ] ح كاف و نون جزوى از اوراق كتب‌خانه ماست * قاف تا قاف جهان حرفى از افسانهء ماست طاق پيروزه كه خلوتگه قطب فلكست * كمترين زاويه‌اى بر در كاشانهء ماست