الطيبات ، السلام عليك ايها النبى و رحمة الله و بركاته ، السلام علينا و على عباد الله الصالحين ، اشهد ان لا إله الا الله و اشهد ان محمدا عبده و رسوله ، اللهم صل على محمد و على آل محمد . اما بعد از اين كما صليت على ابراهيم و على آل ابراهيم انك حميد مجيد و بارك على محمد و على آل محمد كما باركت على ابراهيم و على آل ابراهيم انك حميد مجيد خواندن سنت است . 81 - و اين تشهد عبد الله بن مسعود - رضى الله عنه - روايت مىكند . و محدثان در صحت اين حديث مبالغه فرموده‌اند . و امام محيى السنة اين تشهد اختيار كرده است . و اين بيچاره را يقين شد كه ارباب سلوك را اين تشهد خواندن ، با فايده‌تر [ است ] خاصه در وقت تجلى روحانيت مصطفى - عليه الصلاة و السلام - كه اشارت عبده و رسوله منبه سالك است در منزلهء اثبات نبوت . 82 - اما تشهدى كه از عبد الله عباس - رضى الله عنه - روايت مىكنند و امام شافعى خواندن آن را اختيار كرده است و صحيح است ، اگر بر خوانند قائم مقام اين تشهد بنشيند . 83 - و سنتهاى تشهد فرض آن است كه هر دو پاى را از جانب راست بيرون كند و هر دو جانب بيرون تمام بر زمين نهد و پاى چپ را بخواباند و پاى راست را بر پاى كند و انگشتان پاى راست را روى به قبله بر زمين نهد و بعد از تمامى صلوات در تشهد هر دعا كه خواهد ، بخواند . اما اگر امام باشد دعا مختصر خواند و به لفظ جمع خواند . و مستحب آن باشد كه آخرت خواهد يا دنيا و آخرت ، كه رَبَّنا آتِنا فِي الدُّنْيا حَسَنَةً وَ فِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَ قِنا عَذابَ النَّارِ . اما دنياى تنها خواستن مكروه است . 84 - و بعد از دعا سلام باز دادن و نيت بيرون آمدن از نماز كردن به دل واجب است . اگر امام باشد به دل نيت كند كه سلام بر قوم مىدهم و بر فرشتگان دست راست و دست چپ ، و اگر مأموم باشد به دل نيت كند [ كه ] جواب امام مىدهم و بر فرشتگان و جن و انس كه حاضراند سلام مىكنم . 85 - اگر سلام دوم ناداده ، حدثى افتد ، نماز را زيان ندارد از آنكه