آمده ، رساله‌اى است كه برخى از كاتبان و فهرست‌نگاران به نادرست آن را صلاة العاشقين ، و سكوت العاشقين خوانده‌اند « 56 » ، در حالى كه مؤلف به نام اين رساله‌اش اشاره‌اى صريح دارد كه « اين رساله را سلوة العاشقين و سكتة - المشتاقين نام نهاديم . . . « 57 » » . پير سمنان در اين رساله سواى نكته‌سنجيهايى كه در پيرامون خلوت و خلوت‌نشينى و ذكر و ثمرهء تداوم آن كرده و به بدايت سير و سلوك خود توجه داده ، بسيارى از سخنان شيخ على لالا را در آن گنجانيده است كه به علت فقدان نگارشهاى على لالاى غزنوى ، آنچه از او در اين نگاشتهء سمنانى آمده ، مغتنم است و در خور توجه . همچنان اشاراتى كه مؤلف در اين رساله به شيخ احمد گورپانى و شيخ مجد الدين بغدادى دارد به لحاظ عدم اطلاعات كافى دربارهء آن دو حائز اهميت مىنمايد ؛ زيرا اين گونه اشارات را دربارهء آنان نمىتوان در جايى ديگر سراغ گرفت . تا سال 1363 كه مقدمهء چهل مجلس را مىنوشتم ، از سلوة العاشقين دو نسخه مىشناختم ، اكنون كه مقدمهء اين دفتر را باز ديده‌ام چهار نسخه از آن رساله را شناسانيده‌اند به اين قرار : 1 . نسخهء مرحوم سعيد نفيسى ، به خط نستعليق ، كه هرچند نسخه‌اى است متأخر ، ولى خواناست و ضبطهاى آن صحيح ، و گويا مأخوذ از نسخه‌اى كهن . اين نسخه به شمارهء 9863 در كتابخانهء مركزى دانشگاه تهران محفوظ است « 58 » . 2 . نسخهء كتابخانهء شخصى آقاى غلام احمد لايق چشتى ، از چشتيان غوريان ، كه در اواخر سدهء نهم يا دههء نخست سدهء دهم همراه با قسمتى از نفحات الانس و تكملهء لارى بر آن كتاب ، و قلندرنامهء منسوب به پير هرات

--> ( 56 ) . - احمد منزوى ، فهرست مشترك پاكستان 3 / 1556 ، كه از سهو كاتب نسخهء لاهور ياد كرده است ، و به فهرست نسخه‌هاى خطى فارسى 1194 كه به نقل از فهرست آصفيه 4 / 182 رسالهء مذكور را به نام سكوت العاشقين ضبط كرده است . ( 57 ) . سلوة العاشقين ، بند 86 ( 58 ) . دانش‌پژوه ، فهرست دانشگاه 16 / 112