مثل آن صيد لازم شود بر وى از شتر يا گاو يا گوسفند ، غير از صيد آبى كه روا باشد و هيچ چيز واجب نشود . 191 - و ديگر بداند كه فرائض و سنن و آداب حج به همديگر آميخته است و ليكن از اول تا آخر اعمال حج بر اين ترتيب است : 192 - اول چون عزم حج خواهد كردن ، بايد كه توبهء نصوح كند و رد مظالم بر خود واجب داند و وامها ادا كند و جهت هر كسى كه نفقهء آن كس بر وى واجب شود ، نفقه بنهد و وصيت‌نامه بنويسد و زاد راه و كراى چهار پايان از وجهى حلال حاصل كند . اگر حرام باشد زاد و راحله ، حج مقبول نيفتد ، نعوذ بالله تعالى . 193 - و مستحب آن است كه زاد چندان بردارد كه با اصحاب و محتاجان ، رفيقى تواند كرد . و مكارى 40 - بايد كه به همه انواع از وى شاكر باشد و زيادت از آنچه قرار باشد بر چهار پاى ، زيادت بر او ننهد ، و گاه‌گاه اگر پياده شود تا چهار پاى نيز ساعتى بياسايد ، نيكو باشد . و پيش از آنكه 21 از خانه بيرون آمدن ، بايد كه صدقه بدهد و نماز استخاره بگزارد و خود را و عيال و اطفال خود را و مال و منال خود را به خداى تعالى سپرد ، و رفيقى صالح حاصل و مركبى قوى به كرايه گيرد يا بخرد . و به نزديك اين بيچاره چنان كه از راه تجربه معلوم شده است به كرايه گرفتن بهتر از خريدن است از آن سبب كه اول از حطام دنيا چيزى كم مىشود و ديگرى از آن به آسايش مىرسد و اشتغال مرد به محافظت چهار پاى و عليق 41 - او نمىباشد . و اگر در ميانهء راه چهار پاى ، پياده نبايد ماندن ، از آنكه مكارى را چهار پاى زياده بود و حاصل تواند كردن ، اما حاجى غريب بدان درماند و حصول چهارپاى بر وى مشكل بود . و اگر اين‌ها هيچ نباشد ، بارى بيقين تفرقهء خاطر حاصل باشد و در اين راه ، بلكه در همهء عبادات جمعيت دل مطلوب است و هر عبادت كه از سر تفرقه كند نورى ندهد و ثمره‌اى از وى حاصل نشود . 194 - ديگر بايد كه در همه حال ، خلق خوش را شعار خود سازد و در وقت وداع دوستان بگويد : استودع الله دينكم و دنياكم و اماناتكم و