مأخوذ نباشند ان شاء الله تعالى لان اختلاف العلماء رحمة . 160 - ديگر پيدا كردن اين هشت گروه : 161 - اول فقير است و فقير آن بود كه هيچ چيز ندارد و هيچ كسب نتواند كرد كه قوت روز تمام حاصل كند . و اگر قوت روز يك نيمه بيش ندارد و پيراهن دارد بىازار ، فقير بود . و اگر كسب به آلت تواند كرد و آلت ندارد ، فقير بود . و اگر طالب علم است چون به كسب مشغول شود از علم بازماند هم فقير است . و بدين صفت فقير كمتر يابد مگر اطفال را . پس تدبير آن بود كه درويش اعتبار كند و حصهء فقير از جهت اطفال او به دو دهد . 162 - دوم مسكين ، هركه را خرج مهم از دخل بيش بود او مسكين بود اگر چه سراى و جامه دارد و ليكن چون كفايت يك‌ساله ندارد و كسب وى بدان وفا نمىكند ، روا بود كه چندانى به وى دهد كه كفايت يك‌ساله‌اش تمام شود . و اگر فرش و متاع خانه و كتاب دارد چون بدان محتاج بود مسكين باشد . اگر چيزى زيادت از حاجت دارد مسكين نباشد . 163 - سيم عامل ، آن باشد كه زكات جمع كند و به درويشان رساند ، مزد ايشان از زكات بدهند . 164 - چهارم مؤلفة القلوب ، و اين محتشمى باشد كه نومسلمان شده باشد و اگر مالى به وى خواهد داد ديگران را رغبت خواهد شد كه بدان سبب مسلمان شوند . 165 - پنجم مكاتب ، آنكه خود را باز خرد با بهاى خويشتن به نجم نجم به خواجهء خويش رساند . 166 - ششم غارم ، كسى بود كه وام دارد كه نه به معصيتى خرج كرده باشد ، درويش بود يا توانگر جهت مصلحت دين كرده باشد . 167 - هفتم فى سبيل الله ، غازيان باشند كه ايشان را از ديوان جامگى باشد 35 - اگر چه توانگر بوند جهت ساز راه را زكات بديشان دهند . 168 - هشتم ابناء السبيل ، مسافرى كه زاد راه و كراى چهارپا ندارد تا از شهر خود به شهرى مىرود ، جهت زاد راه چيزى به دو بدهند .