موافقت بايد كرد و ترك سجود و قنوت كرد . و اگر امام به تشهد اول بنشيند و او سهو كند ، برخيزد ، اگر از براى موافقت و متابعت امام بازآيد روا باشد و اگر در قيام توقف كند تا امام به وى رسد زيان ندارد . 110 - و وقت سجدهء سهو به نزديك امام شافعى - رحمة الله عليه - بعد از تحيات و پيش از سلام دادن است . اگر بعد از سلام يادش آمد كه سجدهء سهو مىبايست آوردن ، و فاصلهء دراز در ميان نيفتاده باشد سجدهء سهو كند و باز سلام دهد . و اگر فاصله دراز شده باشد نماز درست بود و سجدهء سهو حاجت نباشد . 111 - سجدهء دوم ، سجدهء تلاوت است . و اين سجده هم سنت است خواه در نماز باش ، خواه بيرون نماز . و ليكن اگر در نماز به سجدهء تلاوت رسد تكبير گويد و به سجده رود ، يك سجده كند و دعايى كه در سجده نوشته‌ايم برخواند و باز تكبير گويد و با قيام آيد و قرائت تمام كند و به ركوع رود . و مأموم نيز بايد كه بر موافقت امام سجده كند . و اگر بيرون نماز به آيت سجده رسد و برخواند ، اولى آن باشد كه برخيزد و دستها بردارد تا برابر نرمهء گوش ، و تكبير گويد و به سجده رود ، و بعد از آن تكبير گويد و باز نشيند . و اگر سلام باز دهد نيكوتر باشد . و اول توقف در اين سجده اين مقدار است كه پيشانى بر زمين نهد بىنيت و تكبير ؛ و ليكن شرائط نماز چون استقبال قبله و طهارت مكان و جامه و وضو و غير آن در اين سجده و سجدهء شكر واجب است . 112 - سيم سجدهء شكر است . و اين سجده هم سنت است . هركه را نعمتى نو برسد يا بلايى از او دفع شود سجدهء شكر ، نعمت حق [ را ] آوردن ، سنت بود . 113 - و فرق ميان سجدهء تلاوت و سجدهء شكر آن است كه اگر سجدهء شكر در نماز كند نماز باطل شود و به سبب سجدهء تلاوت نماز باطل نشود . 114 - اما سجدهء سهو در نماز حقيقى آن است كه اگر به سبب اشتغال دنيا يا شومى متابعت هوا ، سهوى در توجه او ظاهر شده باشد و او را از