نور الدين عبد الرحمن اسفراينى
مقدمه 7
كاشف الأسرار ( فارسى )
است به اهل معرفت » و يا تعبيرى تشخيصى و معرفت النفسى . اين متن ينبوع 66 مجموعه سمنانى است ( 3 ، الف 159 - 8 ، ب 156 sarL ) . 5 - ( متن صفحه 102 - 95 ) : پاسخى در مورد سؤال يك ناشناس درباره معنى حديث قدسى « لا إله الّا اللّه حصنى ، فمن دخل حصنى امن من عذابى » آنچه در اينجا به صورت تفسير اين حديث مشهور صادر شده از خاندان پيامبر آمده ، در حقيقت رساله كوچكى است در مورد مفهوم روحانى ذكر . اين متن در مورد هر كلمه حتى هر حرف كه عبارت لا إله الا اللّه از ان ساخته مىشود ، تفسيرى ويژه دارد . اين كمى شبيه شيوه احمد غزالى است ( متوفى حدود سال 517 يا 520 ) كه رساله وى تحت عنوان كتاب التجريد فى كلمة التوحيد خود تفسيرى است در مورد همين حديث قدسى . در نسخههاى خطى ما اين بسيار آمده : الف ) ( نشانى آ ) 18 ، الف 19 - 18 ، ب 14 tkamL . ب ) ( نشانى ب ، خلاصه قبلى ) 10 ، الف 30 - 13 ، الف 28 tkamL . پ ) 1 ، الف 152 - 11 ، الف 151 sarL ( تحرير فارسى بسيار ملخص شامل ينبوع 6 كه در اينجا چاپ نشده است ) . 6 - ( متن صفحه 107 - 103 ) پاسخ به سؤال يك برادر دينى در مورد بيانى از شيخ ابو الحسن بستى ( پايان قرن پنجم ) درباره « نزول » موجودات از « وراء قدم » و « صعود » آنها به طرف وحدت مطلق فراسوى قدم . غير از اين تفسير اسفراينى ، تفسير ديگرى نيز موجود است كه از يك شخص ناشناسى از مكتب ابن عربى مىباشد كه در آن بيان ذكر شده اشتباها به صوفى معروف ابو الحسن ( يا ابو الحسين ) النورى ( متوفى به سال 295 ) نسبت داده شده است . اين تفسير ديگر توسط پ . نويا برحسب مجموعهاى ساختگى از كتابخانه ولى الدين ، شماره - 1821 ، برگ الف 93 - ب 88 به چاپ رسيده است ( ر . ك . مقدمه فرانسه پاورقى 15 ) . بيان ذكر شده بنا بر تفسير اسفراينى بطور قطعى اثر شيخ ابو الحسن بستى است آن هم برطبق سه نسخه خطى موجود :