و حكم مطمئنّگى گيرد در حقيقت . ( 10 ) و چون از حقيقت ملهمگى عبور كند ، در مقام اطمينان ابتداى نزول معرفت است . و وصول بعالم حقيقت و خالقيّت كه مفضى است به خلقيّت ، از منشأ ارادت است ، و ارادت در خلقيت از بهر تحصيل معرفت ، و معرفت مبنى است بر طاعت ، و طاعت مبنى است بر عبادت ، و عبادت مبنى است بر عبوديّت ، و عبوديّت از بهر تكميل عبديّت است . و اين مجموع را بنا بر قوام قوت قالب است ، و قوام قوت قالب موقوفست بر رزق ، و رزق در اصل آفرينش استعداد راه معرفتست . چون بنده فرع را باصل رساند و بر وفق مراد مولاى حقيقى بقدم بندگى در راه عبوديّت بمقام عبديّت رسد ، از عهدهء كار بيرون آيد ، رزق بر وى حلال شود . ( 11 ) امّا نپندارى كه اين معنى به خيال تو تعلّق دارد ، تا از سر خيال‌بازى « 10 » گوئى : من بمقام اطمينان رسيده‌ام ! بسيار صدّيقان خون‌پالودند و از اين معنى بوئى نديدند ! شرعست دست‌آويز اين كار ، و بوسه دادن بر عتبهء متابعت محمّد در ساعتى بجان « 12 » صد بار ، عليه الصلاة و السلام !

--> ( 10 ) - بازى : + بازى L - - ( 12 ) - بجان : غير واضح در L