ابراهيم بن صدر الدين روزبهان ثانى

17

تحفة أهل العرفان في ذكر سيد الأقطاب روزبهان ( فارسى )

غيرى « 1 » . و در كتب سالفه منقول است و مسطور كه اوليا به عدد انبيا باشند . از ميان ايشان چهار هزار مخصوص به عنايت ربانى ، و از ميان ايشان چهار صد مخصوص به كلايت سبحانى ، و از ميان ايشان چهل تن مخصوص به لطف ازلى ، و از ميان ايشان هفت مخصوص به انوار اسرار لم‌يزلى كه ايشان را " هفت‌تنان " خوانند . و از آن هفت تن سه مخصوص‌اند . و از آن سه تن يكى هست كه او را قطب خوانند ، و به عبارتى ديگر او را غوث گويند . ما زالت بركتهم و بركة دعائهم عنا و عن ساير المسلمين . و اين شعر در وصف ايشان است : سقى اللّه اقواما خلو بحبيبهم * و فازوا برضوان و عيش مخلد رجال نسوا دنياهم و تزودوا * تقاه و تقوى اللّه خير التزود رجال سروا نحو العلى بهمومهم * و اجسامهم فى الارض يمسى و يغتد رجال فنوا عنهم و ابقوا و احضروا * مشاهد قدس الواحد المتوحد « 2 » و جد اعلاى اين ضعيف سيد الاقطاب روزبهان - روح اللّه روحه - و والى من القرب فتوحه ، در كتاب منطق الاسرار . كه به شرح طواسين معروف است ، و از مصنفات مبارك اوست ، اين معنى را بدين عبارت لطيف آورده است كه : سلام باد بر مشايخ بزرگوار ، غواصان بحار بقا و سراندازان ميادين فنا - قدس اللّه ارواحهم - و اجلس على بساط الانس اشباحهم ، ديگر سلام باد بر دوازده هزار ولى پوشيده كه در اطراف هندوستان و تركستان و زنگستان و

--> ( 1 ) - دوستان من در پناهگاه‌هاى منند كه جز من كسى آنها را نشناسد . ( 2 ) - شاداب باد گروهى كه خود را براى دوست از هر چيز ديگر تهى ساخته‌اند و رستگار شدند به خشنودى محبوب و زندگى جاويد . مردانى كه دنياى خود را فراموش كردند و پرهيزگارى را توشه خود قرار دادند و تقواى خدا بهترين توشه است . مردانى كه با كوشش خود به سوى بزرگوارى شب و روز سير مىنمايند درحالىكه پيكرهاى آنها بر زمين صبح و شام بسر مىبرد . مردانى كه از خود فانى شدند و وارستند و ( از طرف حق ) لباس بقا پوشيدند و به سراپرده پاكى خداى يگانه بار يافتند .