على الفور از صميم دل و جان قصد قريهء كججان كردم و چون آوازه وصيت آن كعبه طايفان شنيده بودم ، به حضور فيض‌بخش شيخ عارف ربّانى و مرشد يگانهء صمدانى ، قطب عصره و غوث دهره ابى عبد اللّه محمّد بن صدّيق بن محمّد الكججانى قدّس اللّه سرّه ، و رفع فى الكونين ذكره مشرّف و مستسعد گشتم . او را صاحب كمالى يافتم كه حق بندگى و عبوديّت حضرت الوهيت ، به واجبى به تقديم مىرسانيد ، و مال و بدن و نفس نفيس خود را در مصالح مسلمانان مصروف مىگردانيد تا شادى به دلى رساند و نفوس و اموال و اهل و عيال مؤمنان را از ورطهء ملالت و ضجرت باز رهاند و به ميامن تأييدات ربّانى و توفيقات سبحانى متصرّف بود در اهل عصر خود ، از ملوك و سلاطين و رعايا و خواص و عوام مؤمن و كافر ، به مرتبه‌اى كه هيچ فردى از افراد انسانى مخالفت اشارت آن سالك ربّانى و ناسك صمدانى جائز نداشتى و در اوامر و نواهى مطيع و منقاد او بودندى . و همچنان‌كه به حسب ظاهر متصرّف بود در اموال و ابدان عالميان بنا بر رعايت مصلحت ايشان ، در قلوب و بواطن ايشان نيز متصرّف بود به قانون شرعى و حكمى و تفهيم و تعليم لدنّى رحمانى . و از تفاسير و اسرار رموز قرآنى كه در