اوست و قوتهاى روحانى و واردات فيض رحمانى به سبب حكمت زياده مىشود ، عجب حاليست ايشان را كه اگر تواند هزارساله قوّت جسمانى خود را ذخيره كند در آن باب ، لطائف حيل به كار دارد و اخراجات و زحمت‌ها و مشقّتهاى بيشمار تحمّل كند تا آن مطلوب فانى او را حاصل شود ، و كلمهء حكمت كه از مرد حكيم در معرض نصيحت وارد شود غذاى عقل و جلال دل است ، بعضى همچو گولان كور دل آن را پس پشت مىاندازند و در دل و درون خود راه ندهند ، و بعضى از غايت تمرّد و تغلّب تحمّل شنيدن آن نمىكنند . و پوشيده نماند كه عبارت حكمت صادقه ثمرهء بصيرتست و به حسب ادراك هر صاحب بصيرتى برو جلوه كند ، و آن كس كه از بصيرت محروم باشد در عبارت نتواند آوردن مگر اصطلاحى چند كه طبيعت او به آنها الفت گرفته باشد يا به‌واسطه اوهام فاسده بر خاطر او خطور كرده ، و حقّ سبحانه و تعالى هيچ‌كس را از نوع انسان بر علم حقيقى يقينى مطّلع نگرداند مگر پيغامبر مرسل را يا ولىّ حكيم را كه او را به فتوّت نبوى و بصيرت مصطفوى مخصوص گردانيده باشد . و امّا علماى ظاهر و مصنّفان كه در فنون علوم تصنيفات مىكنند معلومات ايشان به قول و روايات باشد - بىآنكه معانى آن