فهرست ابيات و رباعيات صفحه ( 28 ) قومى به خيال در غرور افتادند * وز غايت جهل در سرور افتادند معلوم شود چو پرده‌ها برگيرند * كز كوى تو دور دور دور افتادند * * * صفحه ( 31 ) اى در طلب گره‌گشائى مرده * با وصل بزاده وز جدائى مرده اى بر لب بحر تشنه در خواب شده * وى بر سر گنج از گدائى مرده * * * منسوب بمولانا جلال الدين : رك شماره 1619 رباعيات چاپ اصفهان . ولى « هدايت » آن را به بابا فضل كاشى نسبت داده است . ( رياض العارفين 725 ) و رجوع فرمايند به تعليقات استاد فروزانفر بر كتاب معارف محقق ترمذى ص 127 كه انتساب اين رباعى را به « عطار » مرجح شمرده‌اند . * * * صفحه ( 52 و صفحه 161 ) مشو احول مسما جز يكى نيست * اگرچه اين‌همه اسما نهاديم اين بيت از غزليست از شيخ عطار بمطلع : هر آن نقشى كه در صحرا نهاديم * تو زيبا بين كه ما زيبا نهاديم ديوان چاپ استاد نفيسى ص 266 - 267 و « نسفى » در مقصد اقصى ابيات ديگرى را نيز از اين غزل بشاهد آورده است .