لطيف پدر ميّسر نيست و هم روا نمىديد كه اين اثر نفيس كه ظاهرا تذكره‌نويسان و متصوّفهء ايران از وجود آن بىخبر بوده‌اند بيش از اين در زير گرد خمول و خاكستر گمنامى بماند و عاشقان مولانا و شيفتگان آثار وى از تفرّج اين گلستان غيبى و بوستان روحانى بىنصيب باشند ازاين‌رو جزو اوّل كتاب را با نسخهء ناقص طهران كه در دست داشت مقابله و براى طبع آماده نمود و دوست ديرين دانشمند آقاى محمّد تقى مدرّس رضوى استاد محترم دانشگاه طهران ( چنان كه در سائر موارد ) وقت عزيز و گرانبها صرف فرمود و در مقابلهء اين دو نسخه مساعدت جوانمردانه مبذول داشت و چون عمل مقابله به پايان رسيد مرحوم دكتر عبد الحميد اعظمى زنگنه كه در آن هنگام وزارت فرهنگ را بر عهده داشت و در تعميم علوم و معارف و بسط و نشر فرهنگ ايران با صدرى رحيب و طبعى كريم و عشقى سوزان و نظرى دور از غرض و ريا دست به كار زده بود نگارنده را تشويق بىحدّ نمود و وسائل تكميل و طبع و نشر كتاب را به نفقهء وزارت فرهنگ فراهم ساخت چنان كه طبع آن كتاب در اواسط سال 1329 آغاز گرديد و با وجود اشغال و گرفتاريهايى كه بانواع وقت را مشغول مىداشت و موانع و قواطع پيش مىآورد طبع جزو اوّل در تابستان 1330 ختام يافت و در اين ميانه به راهنمايى دوست گرانمايه و دانشمند محقّق آقاى مجتبى مينوى اطلاع حاصل شد كه نسخه‌يى از اين كتاب در كتابخانهء اياصوفيا محفوظ است مورخ به سال 747 و چون دو نسخه كه مبناى تصحيح و طبع بود از قرن دهم پيش‌تر نمىرفت تحصيل عكسى از نسخهء اياصوفيا ضرورت داشت خاصه كه جزو دوّم و سوّم منحصر بود به نسخهء اونيورسيته و در بسيارى از موارد كار بتصحيح قياسى و اعمال سليقه منجرّ مىگرديد ازاين‌رو اهتمام رفت تا وزارت فرهنگ در جزو نسخى كه عكس‌بردارى آنها را تقاضا كرده بود از اين نسخه نيز عكسى فراهم نمود و در اختيار مصحح گذارد و هرچند اين امر موجب تعويق كار و تأخير طبع گشت و بيم آن بود كه طبع و نشر سائر اجزا به كلى متروك ماند ولى چون اين تعويق متضمّن فايدتى خطير و منفعتى جليل بود ( و آن اطمينان بصحّت كار است ) از تحمّل مشكلات شانه خالى ننمود و با مراقبت و جهدى