تو آيد دور باش » كلمهء « صد » اضافه شده و به صورت « ورنه بر جان تو آيد صد دور باش » درآمده است و نظاير اينها . دليل سوّم آنكه كاتب در بعضى موارد دچار بعضى اشتباهات شده است كه مثل اين مىماند كه آن موارد را از روى نسخهء ديگرى استنساخ نمىكرده است بلكه بر او قرائت مىكرده‌اند يا باصطلاح امروز به او ديكته مىگفته‌اند . مثلا در قصيدهء « اى حلقهء درگاه تو هفت آسمان سبحانه » ص 20 مصراع « بس كس كه اندر باخت جان تا يابد از كويت نشان » « بس كس كه اندر باغ جان . . . » نوشته است و در همين قصيده و در مصراع « و صفت كه جان افزايدم گرچه زبان بگشايدم » عبارت « كه جان افزايدم » را « كجا افزايدم » نوشته است كه چنين به نظر مىآيد در وقت كتابت شايد بد شنيده باشد و اللّه اعلم بالصواب . در صفحهء آخر كتاب قصايد و غزليّات اين غزل آمده است : نداى غيب بجان تو مىرسد پيوست در اين نسخه غزليّات بحسب قوافى و به ترتيب حروف هجا مرتب نيست و از جهت رسم الخط خصوصيتى كه قابل ذكر باشد ندارد . در صفحهء آخر كلّيات كه آخرين صفحهء مختارنامه است و عكس آن در اينجا گراور شده است چنين نوشته‌اند : « تمام شد ديوان سلطان العارفين قدوة المحقّقين مفخر الزاهدين املح الشعراء فى العالم فريد الدولة [ و ] الدين محمد العطّار النيشابورى قدّس اللّه روحه العزيز در تاريخ ماه مبارك شعبان المعظم لسنة احدى و ثلثين و سبعمائة حرّره عبد المحتاج الى رحمة اللّه تعالى ابو بكر بن علىّ بن محمد الاسفراينى يعرف بباكان و سلّم تسليما كثيرا » .