دل به اميد وصل تو باد بدست مىرود 269 تا سر زلف تو در هم مىرود 270 چه سازى سراى و چه گويى سرود 270 گر نسيم يوسفم پيدا شود 271 هر گدايى مرد سلطان كى شود 272 چون تو جانان منى جان بىتو خرم كى شود 273 هر كه صيد چون تو دلدارى شود 274 يك حاجتم ز وصل ميسر نمىشود 275 اى كوى توأم مقصد و اى روى تو مقصود 276 هر چه در هر دو جهان جانان نمود 277 رهبان دير را سبب عاشقى چه بود 278 گر دلبرم بيك شكر از لب زبان دهد 279 برق عشق از آتش و از خون جهد 281 زلف را چون به قصد تاب دهى 281 يك شكر زان لب به صد جان مىدهد 282 هر كرا ذوق دين پديد آيد 283 يا دست به زير سنگم آيد 283 عشق تو بجان دريغم آيد 284 سر زلف دل‌ستانت بشكن دريغم آيد 284 هر كرا دانهء نار تو بدندان آيد 285 يك‌ذره نور رويت گر ز آسمان برآيد 286 چو از جيبش مه تابان برآيد 287 چو نقاب برگشايى مه آن جهان برآيد 288 گر نه از خاك درت باد صبا مىآيد 289 دلبرم رخ گشاده مىآيد 290 صبح از پرده بدر مىآيد 291 آن ماه براى كس نمىآيد 291 آن روى بجز قمر كه آرايد 292 تشنه را از سراب چگشايد 293 دو جهان بىتوام نمىبايد 294 گر رخ او ذره‌اى جمال نمايد 294 رخت را ماه نايب مىنمايد 295 نه يار هر كسى را رخسار مىنمايد 296 سر زلف تو پرخون مىنمايد 298 رخ ز زير نقاب بنمايد 298 كسى كو هر چه ديد از چشم جان ديد 299 قطره گم گردان چو دريا شد پديد 300 بر كنارى شو ز هر نقشى كه آن آيد پديد 301 تا كه گشت اين خيال خانه پديد 303 واقعهء عشق را نيست نشانى پديد 304 تا خطت آمد به شب‌رنگى پديد 305 در ره عشق تو پايان كس نديد 306 هنگام صبوح آمد اى هم‌نفسان خيزيد 307 دل چه خواهى كرد چون دلبر رسيد 307 درد كو تا در دوا خواهم رسيد 309 عقل را در رهت قدم برسيد 310 دوش آمد وز مسجد اندر كران كشيد 310 دلم دردى كه دارد با كه گويد 311 الا اى زاهدان دين دلى بيدار بنماييد 312 ر قدم در نه اگر مردى در اين كار 314 ميى در ده كه در ده نيست هشيار 315 اگر خورشيد خواهى سايه بگذار 316 از پس پردهء دل دوش بديدم رخ يار 316 درآمد دوش تركم مست و هشيار 318 بردار صراحيى ز خمار 319 اى عشق تو كيمياى اسرار 320 در عشق تو گم شدم بيكبار 320 اشك‌ريز آمدم چو ابر بهار 321 عشق آبم برد گو آبم ببر 323 اى در درون جانم و جان از تو بىخبر 323 اى ترا با هر دلى كارى دگر 324 پير ما مىرفت هنگام سحر 324 آتش عشق تو دلم كرد كباب اى پسر 326 نيست مرا به هيچ رو بىتو قرار اى پسر 327 جان بلب آوردم اى جان درنگر 328 گر ز سر عشق او دارى خبر 328 باد شمال مىوزد طرهء ياسمن نگر 330 ساقيا گه جام ده گه جام خور 331 چون پيشهء تو شيوه و نازست چه تدبير 332 ز گرفتم عشق روى تو ز سرباز 333 عشق تو مرا ستد ز من باز 333 اى دل ز دلبران جهانت گزيده باز 334 هر كه زو داد يك نشانى باز 335 هر كه سررشتهء تو يابد باز 336