[ ترجمهء عوارف المعارف ] [ مقدمهء مترجم ] بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ الحمد للّه نحمده و نستغفره و نستهديه و نؤمن به و نتوكّل عليه و نعوذ باللّه من شرور انفسنا و من سيّئات اعمالنا . من يهده اللّه فلا مضلّ له و من يضلل فلا هادى له « * » ، و نشهد ان لا إله الّا اللّه وحده لا شريك له و نشهد انّ محمّدا عبده و رسوله ، ذو الخليفة الصّالحة ، و الطّريقة الواضحة ، و صلّى اللّه عليه و على آله اعلام الهدى و معادن النّهى و اصحابه مصابيح الدّجى و سلّم تسليما كثيرا . و بعد ، محرّر اين كتاب و مترجم اين ابواب ، بندهء ضعيف ، اسماعيل بن عبد المؤمن ابى منصور ماشاده غفر اللّه ذنوبه و ستر عيوبه يوم الفزع الاكبر و يرحم اللّه عبدا قال آمينا « * * » ، چنين گويد كه : چون نسيم جذبات لطف احديّت ، از مهبّ عنايت ، بر چمن ز من دل وى وزيد . و عرصهء اندرونش ، كه انباشتهء گلزار خارا خار كدورات طبيعت و عادت‌پرستى بود ، گلزار انوار و ازهار شريعت كرد . درد طلب و سلوك راه حق ، درو به اظهار آورد ، به جان و دل متعطّش و مريد طايفهء اهل سلوك شد . و بيقين مىدانست كه : « راهيست راه عشق پر از گل ز خون دل » درد و وسوسه قاصد راهزن ، شيطان در كمين ، قطّاع الطّريق بر راه ، در چنين باديهء خونخوار ، بىبدرقهء پيرى مربّى و دليلى مرشد ، قطع منازل و مراحل نتوان كرد ، و بىپرتو نور ولايتش ، تميز طريق رشاد و سبيل فساد دست ندهد ، كه : « من لم يكن له شيخ فشيخه الشّيطان » پس در اين معنى ، سفير فكر به مشير عقل فرستاد . و از راى صائب او استمدادى جست ، عقل به فغان آمد كه : مقام اقبال و مركز حال در اين عصر ، جز آستانهء خلوتخانهء يگانهء جهان ، مربّى اهل ايمان ، بدرقهء قافلهء طريقت ، حدقهء ديدهء حقيقت ، چشمهء حيوان عيان ، خورشيد آسمان عرفان ، امام مقدام ، شيخ مشايخ الاسلام ، زين الملّة و الدّين ، حجة الاسلام و المسلمين ، مظهر آثار الصّمديّة ، محرم اسرار الاحديّة ، معدن الصّدق و الصّفا ، منبع الحلم و الحياء ، عبد السّلام الشّيخى الكاموى اعلى اللّه درجته فى دارالسّلام - نيست . اين متمسّك سعادت كه طلب مىكنى ، عتبهء سيادت اوست . و اين سفينهء حسنى و زيادت كه مىجوئى ، در

--> ( * ) در قرآن كريم دوازده آيه با كلمهء « يضلل » آمده كه هيچيك از آن آيات با سخن مترجم مطابقت ندارد . ( * * ) از مجنون .