و انبيا صور داشته‌اند . حضرت الوهيت در نظر روزبهان همچون گلى سرخ است ، كه همهء منظره را فرا مىگيرد ، همه جا گلهاى سرخ سايه‌افكن مىباشند ، گلهاى سپيد و سرخ بيننده را احاطه مىكنند . رنگ غالب در رؤياهاى روزبهان رنگ قرمز باده و خون است « 1 » . جامى در نفحات الانس « 2 » از كتاب كشف الاسرار روزبهان چنين نقل كرده : « قوّال بايد كه خوب‌روى بود ، كه عارفان در مجمع سماع به جهت ترويح قلوب بسه چيز محتاجند : روايح طيبه ، و وجه صبيح ، و صوت مليح . . . » ما در بحث از عبهر العاشقين در باب « صورت آرزو » در نظر روزبهان گفتگو خواهيم كرد . حافظ و روزبهان سودى در شرح ديوان حافظ « 3 » در تأويل « پير گلرنگ من اندر حق ازرق‌پوشان » آرد « 4 » : « در مناقب خواجه ( حافظ ) نوشته‌اند كه نسبت خرقهء خواجه شمس الدين محمد حافظ شيرازى به پير ارشاد و بيعت او شيخ محمود « 5 » عطّار شيرازيست كه به « پير گلرنگ » مشهور است ، و او مريد شيخ عبد السلام است ، و او مريد شيخ فخر الدين احمد ولد شيخ روزبهان بقلى ، و او خرقه از پدر خود شيخ شطاح دارد . » جاى تأسف است كه مراد سورى از « مناقب خواجه » معلوم نيست ،

--> ( 1 ) - ماسينيون ص 277 . ( 2 ) - چاپ ليس ص 288 و چاپ نول كشور ص 240 . ( 3 ) - ج 2 ص 42 . ( 4 ) - ترجمه از دوست نگارنده آقاى منوچهر مرتضوى . ( 5 ) - كذا .