روزبهان البقلي الشيرازي ( شطاح فارس )

مقدمه 22

عبهر العاشقين ( فارسى )

و الآخر بالمغرب ، لو اشير به الى الجبال الشوامخ لهوت . » بقول روزبهان در كشف الاسرار ، جاگير كردى نخستين مرشد او بود ، و او در 591 ه . درگذشت « 1 » . جاگير در قنطرة الرصاص ، نزديك سامرّا مىزيست و ظاهرا روزبهان همان‌جا بحضور او رسيده است « 2 » . 3 : شيخ سراج الدين محمود بن خليفة بن عبد السلام بن احمد بن سالبه - وى از اعقاب شيخ الشيوخ ، ابو الحسين احمد بن محمد بن جعفر بيضاوى معروف بابن سالبه است « 3 » . سراج الدين پيشواى ارباب عرفان بود و در زاويهء خود مجلسى داشت و بر منبر به زبانى شافى و بيانى كافى سخن مىگفت ، و او را تصانيف معتبر در تصوّف و جز آنست ، و گروهى بسيار از دست او خرقه پوشيده‌اند ، و شجرهء خرقهء او از شيخ مرشد ابو اسحاق ( كازرونى ) است ، و اكثر متتبعان اين شجره به دو منتهى شوند ، از جملهء ايشان شيخ روزبهان بقلى بود . سراج الدين به سال 562 درگذشت و در بقعهء خود در سكة البرامكه دفن شد « 4 » . 4 : شيخ ابو بكر بن عمر بن محمد معروف به بركر « 5 » - زاهد و متورّع و متوكّل و متبتّل و در احوال خود مراقب خداى بود ، و در گفتار و كردار خويش بصدق معامله مىكرد . مؤلف شدّ الازار گويد : به خط بعض مشايخ ديدم

--> ( 1 ) - يك سال با قول جامى - كه مذكور شد - اختلاف دارد . ( 2 ) - ماسينيون ص 278 . ( 3 ) - رك . شد الازار ص 54 ح 6 ، و راجع به كلمهء « سالبه » رك . ايضا ص 180 ح 1 . ( 4 ) - شد الازار ص 299 - 300 ، و نيز ص 244 . ( 5 ) - چنين است عنوان در ق ب ( از مآخذ طبع شد الازار ) ، در م ( ايضا از مآخذ طبع شد الازار ) : الشيخ فخر الدين ابو بكر المعروف ببركر - كلمهء آخر در هر سه نسخه به دو باء موحده كه اولين آنها باء جاره است و راء مهمله و كاف و باز راء مهمله مرقوم است ( قزوينى ) .