خداى متعال در آن هنگام كه ارواح را مورد خطاب قرار داد و فرمود : الست بربكم ؟ قالوا بلى « 1 » آيا من پروردگار شما نمىباشم ؟ گفتند آرى ظهور كرده و همچنين در آن هنگام كه فرمود : و علم آدم الاسماء كلها « 2 » به حضرت آدم همگى اسما را فرا داد اين خاطره را آشكارا فرمود آرى آن ارواح از اين راه به حقايق اشياء نايل گرديده و با علم لدنى كه نصيب آنها شده ديگر آن را در مكتب خود تعليم داده‌اند و شكى نيست كه همواره علم در حال ظهور باقى نمىماند بلكه گاهى در زير ستر تيرگيهاى وجود قرار مىگيرد اكنون هرگاه سائر سالك از صفاى باطن برخوردار گردد و از وجود عاريتى غيبت نمايد علم لدنى يا حكمى از احكام آن براى وى هويدا گردد و هرگاه سائر از غيب بشهود و از جذبه به سلوك آيد و لباس وجود را بر اندام خود بيارايد در حالى رجعت براى او به حصول پيوندد كه با علم لدنى معيت داشته است و آن علم همان الهام است كه وى را از آن برخوردارى حاصل شده است و خطى را ماند كه بر لوحى نگاشته شده و گرد و غبارى روى آن را پوشانيده باشد كه هرگاه آن غبار از روى آن زدوده گردد آن خط ظاهر گردد و اثر وجودى خود را آشكار نمايد .

--> ( 1 ) - سورهء اعراف ، آيه 172 . ( 2 ) - سورهء بقره ، آيه 31 .