447 فصل ( فى الهمّ ) ( 1134 ) قال : « همّ » اشارت جمع هموم است ، تا يكى شود . حقيقتش اشتمال حزنست در دل عاشق بنعت توقان سرّ به وصلت « 5 » . قال اللّه تعالى « وَ لَقَدْ هَمَّتْ بِهِ وَ هَمَّ بِها . » « 6 » 448 فصل ( فى اللحظ ) ( 1135 ) قال : « لحظ » اشارت ملاحظهء ابصار قلوب است آنچ پيدا شود « 11 » از زوايد يقين . حقيقت لحظ اشارت طرف سرّ است از عدم بقدم ، از حقّ بحقّ ، در شهود حسن جمال . آن شركست در توحيد . براى آن گفت « قُلْ لِلْمُؤْمِنِينَ يَغُضُّوا مِنْ أَبْصارِهِمْ . » « 13 » 449 فصل ( فى المحو ) ( 1136 ) قال : « محو » ذهاب چيزيست « 17 » كش اثر نماند . اگر اثر بماند ، آن را « طمس » گويند .

--> ( 5 ) به وصلت SM : الى وصله المعشوق A ( 6 ) وَ لَقَدْ هَمَّتْ . . : سورهء 12 ( يوسف ) آيهء 24 ( 11 ) آنچ پيدا شود SM لما يلوح لها A ( 13 ) قُلْ لِلْمُؤْمِنِينَ . . : سورهء 24 ( النور ) آيهء 30 ( 17 ) چيزيست : حيرتست SM ذهاب الشىء A