فعل . حقيقت صفا مباينت از خلق است ، و اتّصاف به صفت حقيقت « 1 » . 405 فصل ( فى صفاء الصفاء ) ( 1092 ) قال : « صفاى صفا » ابانة « 5 » اسرارست از حدثان به مشاهدهء حقّ بنعت اتّصال ، ( و حقيقتش ) « 6 » خروج از رسم ربوبيّت بنعت رسيدن بحقايق . 406 فصل ( فى الزوائد ) ( 1093 ) قال : « زوايد » زيادت ايمان و يقين است . حقيقتش زيادت تجلّى است بأنوار قدم در مشكاة مصابيح ايمان . 407 فصل ( فى الفوائد ) ( 1094 ) قال : « فوائد » تحف حقّ است اهل معاملت را در وقت خدمت به زيادت فهم ، تا بر آن تنعّم كنند . اصل فوائد آنچ پيدا شود از حقّ از ذخاير غيب بنعت خطاب با اسرار .

--> ( 1 ) به صفت حقيقت SM : بصفة الحق A ( 5 ) ابانة A : انائيت ( ! ) SM ( 6 ) ( و حقيقتش ) : و حقيقته A - - خروج : بىخروج SM الخروج A