400 فصل ( فى الخصوص ) ( 1087 ) قال : « خصوص » محبّ است . خصوص خصوص عارف . « 4 » اهل خصوص حايران ميادين فنااند در طلب بقا . خصوص خصوص غايب درآيد از طلب در مطلوب « 6 » ، بكلّ حظّ رسيده است ، و از كلّ حدث « 7 » گذشته . 401 فصل ( فى الاشارة ) ( 1088 ) قال : « اشارت » آنست كه بر متكلّم كشف آن پوشيده است ؛ بعبارتى لطيف اعلام كند . رودبارى گويد كه « علمنا هذا اشارات . فاذا صار عبارة خفا . » حقيقت اشارت لمعان نور خطاب خفى لطيف از حقّ در لباس سرّ نزد هجوم وجود در دل . كنايت كند عارف از آن بلسان حقيقت « 15 » از معدن وصلت اهل حضرت را ، تا اشارت كند « 16 » بدان از كشف در بسط روح روح « 17 » حاضرهء شاهدهء ناطقه از حقّ بحقّ .

--> ( 4 ) عارف SM : للعارف A ( 6 ) غايب . . . در مطلوب SM : هم الذين غابوا عن الطلب فى المطلوب A ( 7 ) از كل ( كل : - M ) حدث SM : من كل حد A ( 15 ) كنايت كند . . . بلسان حقيقت : كتابت كند . . . به لباس حقيقت SM فكنى العارف منها بلسان الحقيقة A ( 16 ) كند S : - M ( 17 ) روح روح M : روح S ليشير بها الى ما كوشف له فى بسط روح الروح الحاضرة الشاهدة . . . A