قيامت ، ابو على دقاق در همه علوم مفتى بود . ( 63 ) شمشير عشق ، غوّاص بحر شوق ، ابو الحسن الخرقانى ، او را بود كرامات مشهور و بيان معروف ، در علم حقيقت شريف حال و كريم مقال . شيخ سكرات و اسد اهل عرفان ، احمد بن يحيى ابو العبّاس الشيرازى ، استاد شيخ ابى عبد اللّه بن خفيف بود . شيخ گفته كه « من چنان متحقّقى در وجد نديده‌ام . » مست درگاه بود . چون بصحرا رفتى ، با شير بازى كردى . جنيد و رويم و سهل عبد اللّه ( را ) يافته بود . بحر بها و علم را سنا ، و شاه صفا و نهر وفا ، ابو محمّد جعفر الحذّاء معاصر شبلى بود . استاد شيخ ابى عبد اللّه خفيف بود . او را از جملهء عارفان شمرده‌اند . در احكام معرفت گرانمايه بود . او را بود زبان اسرار در معارف و كواشف ، صاحب آيات و كرامات . شنيده‌ام كه در مسجد محلّهء « باغ نو » نعل دوختى ، و شش علم برو مىخواندند . ( 64 ) غريب الحال ، دقيق المقال ، حسن الورع ، هشام بن عبدان الشّيرازى در وجد حالت از دنيا برفت تا به حدّى كه از اكل و شرب بازماند ؛ نماز نتوانست كرد ، زيرا كه در شهود غيب غايب بود . در ورع به محلّى بود كه جز شير « 16 » گوسفند نخوردى ، و آن گوسفند كه بصحرا بردى ، بر گردن « 17 » نهادى ( و ) دهانش ببستى ، تا در زمين كس نشود ، و گياه از زمين كس نخورد . صاحب سكر و وله و كرامات و علم و ادب ، علىّ بن شلويه الاصطخرى ، او را زبان حقايق بود . در معرفت و كرامات آشكار . ( 65 ) شمع وقت و عزيز قوم ، روشنايى ديدهء عارفان ، ابو الحسين

--> ( 16 ) شير : سر SM ( 17 ) بر گردن : و بر گردن SM